Senin, 21 Maret 2016

Novelet Panglapah

NOVELET PANGLAPAH

Luwah Dibingi
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (Bag 1)

PODOK Isya’, Mat Bubus ompai lapah. Luwah jak lambahan. Nyotil nihan. Bucalana levis ompai digosok, sapatu sotik, kawai handak pungu tojang …
Ahaaa … Gatidipa yona kiyai …
Tidijada kamanakanku. Ngahibur hati. Mondop di lambahan, hulusa poning. Disuya hun torus. Kok carana jolma pangangguran.
“Oi Mat Bus . Tunggu yona sangrobok,” tori Mat Selop, rikianna lagi amboli rukuk sabungkus di warung ronik podok got.
“Kabonoran yona,” cawadu Mat Bubus di lom hati. Jak pagi mak ngudut-ngudut, api mak rengko badansa.
“Ngudut pai …”
Mak nulak lagi. Langsung ngakuk tolu ngabatang. Sabatang diudut gantada. Ruwa batang lagi dikurukko di lom kantong kawai.
Issssyt …
Andosit nihan …
Jak mongan, lalap potai, sambol mangga, rik iwak asin, diudutko rukuk gudang garam, ahaa sodopna mak katulungan. Payah nyawa kona …
“Wat lukak mak oi …” Tanyadu Mat Bubus.
“Makkung ongka, Bus. Nyak juga muloh nganggur. Kintu wat jomoh, kucawako,” jawabdu Mat Selop.
Sabtu dibingi, mak ulah sopi. Wat jugaya acara. Mak orkesan, nuntun layar tancop. Mak ngura mak tu ha, luwah kaunyin-unyin. Mih sumang kagiatan. Sai ngura, acara khusus ngura, sai tuha, juk sapona hoda. Jadi mak sigangguan.
Sina sai bakas. Amun bai, sumang munih. Sai mouli mojong di garang, bukawai holau dan buabang bibir siau.Mun babaina, sai kok radu kahwin, mojong-mojong di bah lambahan, kadang diunggak ijan dan ga rang. Api jugaya dicawako. Maha-maha, pokokna ngahibur hati. Dang sampai stres, cak jolma gantasa.
Tidipa Mat Bubus rik Mat Selop jona?
Usut punya usut, bugabung rik jolma ngura, lagi kumpul di podok lapangan bola. Saumurda, kurang lo bih. Mak nguraga, tuha lokok tangih. Jadi makyawat kaku. Sambil ngudut mojong di kursi rotan tojang.
Iyot ngahaning hun bugitar. Mih sai bugitar. Barihna nyanyi. Juk paduan suara … Holau sawarana. Cakak rogoh nadana, pas nihan di cuping ruwa sija.
Api ya laguna?
Sija kintu mak salah ….
“Sikamja maranai minjak mulak
Mak ongka tinadai mih pudak
Luwah dibingi muloh pagi
Minjak mawas disuyadu umak
“Mak ulah nori kintu mak ditori
Duit mak ongka sonang di hati
Tabuka padok turui muloh
Minjak nonti lapah lagi
Kapingin bugawi, bugawi dipaya
Kintu biyak badansa saroga tiinjak
Api salah milih sai mak biyak
Gajih balak hurik juk jolma balak
Kintu uwat cawakoda mamang
Mak lagi susah pacak busonang-sonang
Mun haga lajuda gancang
Usung lamaran kita pang bing pang …”
Radu bunyanyi masing-masing nyopok kagiatan. Wat sai manggang ayam dok jolma kabolah, nginum ko pi rik ngudut. Wat hoda noriko mouli. Kapan tiliyu ditoriko, ngepek cak jolma ganta. Dang nihan ngaliyak mouli cindo, bugancang ngaluwahko jurus pamikat hati.
Mat Bubus rik Mat Selop bugabung rik jolma tuha. Makkung tuhaga, mih kok radu kahwin. Parawatin istilahna mun mak salah.
Ngapiya?
Main gaplek. Dang niku, lihai kaunyin. Pacak ngaliyak buah lawan, api say ditiyakko diunggak meja, mak liyu, bupikir uni …
Mat Bubus bukali-kali ngahapus hiting di pudakna. Mat Selop hoda. Lawan sai dihadopi mak main-main. Jawara kampung kabolah, dibingisa sangajo diudang khusus main gaplek.
Ngapi ngalawan Mat ruwaja sai main gaplek. Kan wat sai barih. Lobih lihai dan pornah anjawarai lomba gaplek antartiyuh.
Curitana juk sapoja.Waktu Mat Bubus rik Mat Selop ngaliyak jolma main gaplek, mak pacak juksipa, ba kas rasah rik buntak bugancang mulang tilambahan. Bak apiya? Sai sakik tanihi, sai lagi maring, badan mak sihat.
Na, sai barih mak haga anggantikona. Supaya dang liyom, dibujukda Mat Bubus rik Mat Selop. Awalna mak haga. Lamo kalamoan haga hoda.
Api sai dikhawatirko Mat Bubus, main mak burimbang hortinana lawan jawoh lobih hibat, bonor nihan. Bukali-kali liyu. Api juga sai ditiyakko, lawan pacak ambalosna. Pacak dibaca. Gampang diliyuko.
“Mat Bus, buhodak yona.” Cawadu Mat Selop. Mak tahan lagi jadi bulan-bulanan lawan. Mak ongka musuh. Ronik, mak level.
“Kok kapalang. Sangrobok lagida,” cak Mat Bubus.
“Mun kalah lagi?”
“Jak awal lagi …”
“Mana tahaaan …,”cawadu Mat Selop. Ngaluwahko sabatang rokok. Disundut rik apui, dihisap .. waw .. bonor cawadu Mat Bubus … jak awal lagi.
Ruwa-ruwana yakin, pingsansa lawan harus takluk.
“Mat Bus. Liyak pudakku …” Mat selop ngalurusko hulu Mat Bubus. Karuwana buhadapan.
Mak ongka api-api …
Layon sina …
Apiya kintu layon …?
“Harus menang …”
Mat Selop ambisikko sasuatu. Mulana tikojut. Radusina maha dilom hati. Ngangguk. Tos-tosan pai samakkung bugurau muloh.
Gap …
Oke …
Ronde Terakhir …
Kintu lawan monang ronde sija, tamat parmainan …
Lagi-lagi Mat Bubus rik Mat selop kawalahan. Pandok tamat, bola. Tapi …
“Tahan pai buah tolusa.” Cawadu Mat selop di lom hati. Sambil ngahitung susunan kartu gap diunggak meja batu.
Entah api sobabna, lawan sajona buubah uni niyakko kartu. Bupikir keras. Ngahitung buah. Kartu siap ditiyakko. Mak jadi. Ganti sai barih …
“Mun juksina … gap koda pingsansa. Dang tahan-tahan lagi …” Mat Selop ngonjuk kode iya ga ngegap. Honing-honing jugaya.
Idan ya …?
Paaaaak …
Gedeger …
Anjejerko kartu gaplek. Tando ngegap. Lawan mih tingangap. Tubat tuhanku, bak api yoja.Mak pacak nulak. Ngaku kalah, Sai monang Mat Bubus rik Mat Selop.
Bola?
Makkungda. Lokok tangih. Sekorna ompai tolu satu (3-1). Lawan lokok unggul duwo angko. Kintu ga haga monang, Mat Bubus rik Mat Selop harus ngalahko lawan tolu kali.
Api pacak?
---------------------
Jak Ngawil
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (Bag 2)

JOH pagina, tiyan ruwaja, Mat Bubus rik Mat Selop, lapah ngawil.
Dipa?
Di Danau Kabolah. Layonda di sungai. Makkung tamtu dapok. Bakdu mak mudah nyopok iwak sai haga nganik umpan gancang kintu mak saluwang batang. Gantasa saluwang, mak ronik mak balak, kok payah nomukonabakdu dikanik jolma sangatiyuh.
Ngawil di Danau Kabolah bangik, memang. Tapi kita kuruk mosti ambayar duit kuruk saikhlasna. Bangikna juksipa? Wat pok ngawil, wat snek, kawil disiapko, lengkap rik umpanna.
Di kabolah pok ngawil wat kolam renang, pok bulangui sanak-sanak, jolma ngura rik tuha. Ratong jak podok jada, wat hoda jak jawoh. Sai jawoh ngusung mobil. Sai podok, mak karito, iyu sapida motor.
Pok sija, Danau Kabolah sa, buka’ jak pagi. Ompai tutup podok magrib. Nambun diratongi hari minggu, hari balak dan pas sanak sikolah libur semester. Kintu kuti stres atau kapingin nyopok kawan, dijada pokna, mak ongka sai barih.
Pas jam sapuluh, Mat Bubus rik Mat Selop mulaki ngawil. Mun dihitung-hitung, jolma ngawil kira-kira lima bolas. Wat ngusung kan, kaniyan, wat hoda mih ngusung duit bagawoh. Mun botoh nonti amboli kan jugaya di kantin.
Supaya mak bosan nunggu iwak nganik umpan, Mat Selop andongiko radio jak cuping. Jadi mak kadongian jolma barih. Iwak pacak bupodok, muloh nonti pacak nganik iwak.
Mat Bubus juksipa?
Mat Bubus sumang, iya mak ngusung rado. Daripado bengong, lapah-lapah daya ninggalko tajuran kawil. Lapah posai ngaliyak hun bulangui di kolam renang. Wat sai lumpak dogan, nyolom, latihan bulanguirik jolma tuhana .
Waktu ya ga muloh lagi, wat sanak ronik miwang.
“Mama … eeee … ek eeee mama …”
Nyopok umakna. Langsung dipodoki Mat Bubus. Ditanyana juksija …
“Adeeeek …”
“Mamaaa …”
Dikonaiko pai sangrobok. Sanak honjona muloh lagi modoki Mat Bubus.
“Mama … mama …”
Mak kolu ngaliyakna miwang torus, Mat Bubus anggindungna, diusung ti kabolah pok ngawil. Wat pokronik. Nah, disanda sanak sina dijukko Mat Bubus.
Diakuk baibai, petugas jago Danau Kabolah. Ngakuk amanna, Mat Bubus ngaluwahko kartu nama. Radu dicatat, muloh lagi, pok sai jona. Pok ngawil.
Dikanik iwak makyo dokku?
Ahaaa … Pas ratong, Mat Selop ngaliyakko iwak patin rik Mat Bubus.
“Dapok niku, Bus.” Cawadu Mat Selop maha posai.
“Niku dapok hoda mak” Tanyadu Mat Bubus. Radu nyium iwak patin, si iwak dikurukko di lom imbir halom balak.
“Liyak pai sija, Bus …!”
Ha ha ha ha …
“Hurang? Jakpa hurangna .. kan …”
Sssssst
“Rokob juga ya. Sai ponting niku dapok, nyak hoda …”
“Radu amun juksapona.”
Jam satu, kaunyin sai ngawil istirahat makan siang. Wat sai amboli kan rik kaniyan di kantin, wat hoda ambukak sangu sangajo diusung jak lambahan.
Monganna dipa?
Di bah batang kayu balak. Wat tanah lapang. Ambontang tikor, atau monganna podok kantin hoda. Wat kursi, wat meja. Tapi mak muak lagi. Kok ponuh dihojongibaibai,sanak ronik rik minjak mulak.
Jam duwo. Radu mongan, radu sumbahyang zohor, rombongan jolma ngawil muloh ngawil. Tanihi botong,iwak dapok. Mih turui sai makkung.
Malok andongi radio, bakdu kabotongan, Mat Selop katuruyan. Huluna pocak buguyang. Kadang ti kanan, kadang ti kiri. Sangrobok lagi tiunggak. Radu sina ti bah. Tiyak …
Byuuur … buuuur…
Kacobur yona …
Kuruk danau …
Api rasa …
Ngaliyom-liyomko bagawoh …
Ha ha ha ha …
Mat Selop titiyak. Basoh, kok tamtuda. Basoh kaunyin-unyin. Mat Bubus ngating punguna. Ditarik koncong uyak di galah. Huuuup … Pacak. Untung mak kalolop.
Untung mak api-api …
“Nginum pai wai hangoksa …” Ngakuk sacangkir kopi mamis. Tiinumko. Mih hitungan dotik, Mat Selop kok pacak maha rokob.
“Tikadugok nihan nyakna Bus,” cawadu Mat Selop sambil maha mak bangik bakdu diliyakk jolma ngawil sai barih.
Macom-macom komentar sai kadongiyan. Wat sai nyawako turui dapai, bohoning dapai. Wat hoda sai nyaranko nyopok kawan tiajak cawa.
“Insya Allah mak tikadugok lagi,” cak bakas rasah, matana balak. Maha tihonjul gigi palsu.
Rupana jaksanda ngawil jadi pok maha-maha. Bukalakar sambil ngudut. Mak karasayan kok dibi. Sangro bok lagi Danau Kaboluh ditutup. Closed, cawadu jolma anggoris.Sai ratongsa mulang tilambahan.
Radu buringkos, juksipa awalna, sanak ronik honjona modoki muloh Mat Bubus. Rasa parcaya mak par caya, dijukkona sisa kaniyan. Diakukna …
“Bilang … bilang sayang .. terima kasih ok oooom …” Cawadu baibai handak, umakna. Ngorah nyium pungudu Mat Bubus.
“Makasih Ooooom …”
“Sama-sama adek manis. Om ucapkan terima kasih juga …”
“Saya juga, Dik. Mengucapkan beribu-ribu terima kasih atas pertolongannya tadi …”
Mat Bubus buubah gugup.
“Saya ibunya, dan ini adik saya.” Cawana ngonalko mouli di kabolah kananna.
“Syarifah …”
“Mat Bulus … dan ini …”
“Selop…panggilan saya … Mat selop.”
Ha ha ha ha …
Kabiansa, cak jolma tuhai paija, bonor-bonor hari baik. Holau kaunyin-unyin. Iwak dapok, hati sonang, katomu mouli cindo lohmadepak …
Waktu dungggak motor ga muloh tilambahan, bucuritada Mat Bubus soal sanak ronik jona. Pocak curita dongeng bagawoh. Pangeran lapah tihutan, butomu mouli cindo rakyat jelata. Mak uniga, kahwin balak-balakan di istana. Hepi ending, cak hun sai hobi nuntun …
“Lokak bangik nikuna Bus, mun juksina … Nyak …”
“Awas … jolma tuha ga miyoh …”
Tiiiiin … Tiiiiin … Tiiiin …
“Tiyak di lom wai. Untung mak mati ….” Cak Mat Selop.
Syiiiiit …. Ren …
Buhodak pai sangorobok di warung podok masigit …
--------------------------------------
Nyak Haga …
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (Bag 3)

“MAMAA ..!”Tiwi miwang torus mulang jak Danau Kabolah. Umakna mih mapah dado, ngusap-ngusap buwokna.Kintu bagawoh rokob, torus turui.
Jam ruwa pagi. Hun solat tahajud. Tiwi lokok miwang. Syarifah modokina. Iya bucurita sual sanak saro, tapi mak ulah miwang. Kadang mak mongan, sikolah jawoh. Gawena ambantu indokna jualan kaniyan di kalangan.
Tiwi makkung hoda rokob. Lokok miwang. Olisa rik Syarifah bingung hoda ngaliyakna. Dijuk susu diumbankona. Dijuk dongengan nulak. Cuek sisu.
Api hagana sanak sija?
Pandok kahabisan akal, Syarifah lantas bucurita sual Danau Kabolah.
Tikanjot …
Ngapi?
Si tiwi maha-maha.
“He he he … mama … Om ..”Tiwi makkung pacakga cawa. Nyobut Om … maksudnana Om Bubus, tapi mak nyambung ..
“Om di kolam renang tadi kan, say?” Tanyadu Syarifah, ancium pipi Tiwi kabolah mengabolah.
“He he he he …”
Tiwi mih ngangguk-ngangguk bagawoh. Barih mak wat. Syarifah rik Olisa ngusung Tiwi ti lom kamar kabolah. Kamardu Syarifah, pokna turui. Iya, tiyan ruwaja ambujuk Tiwi supayo turui.
“Iya ya … say . Besok ya …” Cawadu Olisa ompai pacak api say dihagako Anakna. Kapingin butomu muloh rik Mat Bubus.
Juksipa Syarifah?
“Sama-sama besok kita cari dia,” kata Olis pada adiknya, Syarifah.
“Besok kakak kerja kan?”
“Izin dululah …”
Andongi umakna cawa joh pagi ga nyopok Mat Bubus, Tiwi langsung maha. Andakop umakna, bibikna hoda. Joget-joget diunggak lamat. Losu. Ompai turui.
Di lambahan. Mat Bubus, minjak jak turui pandok kamawasan, jawoh ga mandi, cakak kursi ngarogohko sangkar manuk. Pokna manuk kutilang. Ya borsihko sangkarna rik lap burak, anggonti wai rik kaniyanna.
Tur … ketur … ketur … tur … ketur … ketur …
Mat Bubus busiul-siul. Dijawab si manuk rik … tur ketur .. tur .. ketur …
Radu sina dicakakkona lagi di pokna. Si manuk bubunyi lagi. Tapi mak dijawab Mat Bubus juk saijona.
Ngapi …?
Boji …?
Mak wat api-api …
“Yai .. yai .. wat jolma handak nyopok kiyai,” cawadu Candra,adikna jak dopan lambahan, satongah cangkolag.
“Kok uni mak?”
“Ompai da …”
Mak nyangko Mat Bubus karatongan Syarifah rik ayukna tilambahan. Hiran? Kok tamtu. Bakdu mih konal di Danau Kabolah, bulanjut ratong tidija, lambahan ronik, tanah mih sai tojang. Api cawadu jolma barih.
“Oooooom …!” Tiwi kilu rogoh rik umakna. Cangkolang andakop Mat Bubus. Sai didakop, satongah mak parcaya, ambalos andakop munih.
Mihsangrobok. Mak bangik cawa di luwah, kuruk di lom. Pacak puas cawa-cawa.
Tiwi mak haga lopas jak pungu Mat Bubus. Waktu umakna bucurita anakna kok jak konariyan kacah ga miwang torus nyopok Om Bubus.
“Saya dan Syarifahakhirnya sepakat membawa Tiwi ke rumahnya adik Bubus.” Cak Olisa, ngaraso loga ngusung anakna tilambahan Mat Bubus.
“Kakak tak keberatan kan?” Tanyadu Syarifah anjomut-jomut ngaliyak Tiwi bugurau podok pok mojong Mat Bubus.
Ha ha ha ha …
Mat Bubus mih maha. Sayang mak pacak uni. Bakdu Olisa mak bangik mak kuruk kabiansa. Wat rapat dewan guru.
Diputusko, Mat Bubus iyot tilambahan Olisa. Mulangna diantak nontina. Mat Bubus mak kaboratan. Ya hoda mak ongka gawean. Mih ngurus manuk, dibingina luwah lambahan. Kustarau cak jolma paija.
Di lom mobil, bakna kalosuan bunyanyi rik lumpak-lumpak, turui di pangkuan umakna. Syarifah posaimojong di balakang , sai nyupir, Mat Bubus. Walau mak ongka gawe, urusan nyupir, biar gueee … he he he he he …
Mak uniga, kok tungguk di lambahan Olisa. Digindong Mat Bubus, diantak di pok turuina Tiwi, samakkung muloh lagi tiluwah ngaliyak mobil. Ompai loga. Pacak cutik bumaha-maha. Hiting luwah, tapi mih cutik.
Makkung sompat ngalap hiting rik saputangan kok saminggu mak dicuci-cuci, Syarifah luwah jak dapur ngusung wai es teh mamis rik pik impik robus.
“Kak Bubus … Minum dulu ya … Pasti haus.” Cawadu Syarifah, ngalopakko sagolas wai mamis rik sapiring pik impik diunggak meja.
Syarifah mak lupa ngucapko tarima kasih. Juk sina hoda Olisa. Podok gamulang, Syarifah cawa rik Olisa, iya jugaya ngantak Mat Bubus mulang.
“Ai, tak usahlah Fah. Kakak kan bisa naik opelet,” cak Mat Bubus. Mak tega mouli cindo posai lapah bumubil. Api cak hun …
“Tak apalah kak. Sekali-sekali kan boleh. Syarifah juga sudah biasa bawa mobil sendiri …”
“Perginya dik Bubus yang bawa. Pulangnya baru Syarifah yang bawa. Kan adil …”
Hujan rogoh cutik-cutik. Rintik-rintik ambasohi rangraya. Angin buhombus lambat. Rangraya seolah ga maha torus ngaliyak Mat Bubus nyotir mobil podok Syarifah. Juk sai pangantin baru. Sangrobok-sangobok maha samakkung kuruk kulumabu.
Supayo mak kakuga, Mat Bubus ngahurikko radio. Kadongianda lagu juk sija …
“Ombai akas sikamja
Kok haga mulang
Mouli maranai ganta
Gincah-gincahan …
Mun niku kawai handak
Nyak kawai handak munih
Mun niku haga rik nyak
Nyak haga di niku munih
Nyak haga di niku munih …
Ombai akas sikamja
Kok haga mulang
Mouli maranai ganta
Gincah-gincahan …
Bubiduk di wai doros
Pangayuh bawak joring
Saro-saro kutodos
Asak lapah buginding
Asak lapah buginding …
Ombai akas sikamja
Kok haga mulang
Mouli maraai ganta
Gincah-gincahan …”
“Apa artinya, Kak Bus ya?”
“Ada dua, Fah. Pertama, jika kamu suka, aku juga suka kamu …”
“Terus, yang kedua, apa dong Kak?”
“Biarlah kita hidup susah, asalkan kita terus bersama …”
“Asyik amat ya Kak, makna lagunya?”
“Itu lagu komering, Fah. Judulnya Ombai Akas …”
“Aku suka, Kak …”
---------------------------
Tisolpok
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (4)

KURANG cutik jak saminggu, MatBubus lapah muloh. Rik sapa? Mak ongka rik sapa-sapa. Mih ngariki’I Syarifah muloh butugas di tiyuh jawoh. Iya mak kaboratan ngariki’I Syarifah bakdu mih nyupir bagawoh. Sayangna, ya mak barani cawa. Sai cawa kilu tulung niyaina, Olisa.
Barangkat jak lambahan jam nom pagi. Diperkirako tungguk di pok Syarifah bugawe, dibi. Kintu yalan car, mak ongka hambatan di rangraya. Meski uni, kok tamtu mak karasaian.
Bakdu apida?
Pocak mak pacak bagawoh kutija. Sai maranai, sai mouli, saling curhat, bugurau-gurauda. Mak wat oooo. Nyak parcaya rik Mat Bubus. Mak wat bugawe ,iyu. Tapi ngalakuko sai mak bonor, mak ulah rasana. Um pamanagangamaling, ambuntingi anak gadis hun, ngiyukko jolma barih, apilagi mabuk rik, kilu mahaf cawasa, ambunuh hun, makkung pornah.
Di lom parjalanan, Mat Bubus ngaku torus torang, ya mak bugawe. Layonda sungkan, radu disopok, mak ulah dapok. Supayo mak kaliyakan nganggur, api jugaya digaweko. Ngingun manuk, nogak lambahan. Kintu mak ongka nihan sai digaweko, ompai santai-santai. Misalna, luwah dibingi, nyanyi rik andongi sanak ngura bugitar.
Untungda Syarifah mak tikanjotga. Meski awalna ya mak parcaya, kintu Mat Bubus mak bugawe, sobab, ngaliyak jak panampilan, paling makwat pegawai kelurahan, mun mak toke karet atau sawit.
“Kak, stop sebentar, Kak!” Cak Syarifah.
Syarifah rogoh sangrobok amboli wai handak rik roti. Radu sina cakak mobil lagi.
“Kan sudah bawa air minum tadi, Fah.”
“Pengen yang ini aja, Kak Bubus.” Jawabdu Syarifah.
Dilopakkona podok pok mojong Mat Bubus. Ruwa botol aqua, ruwa roti mamis. Sabotol diakukna, rotina sai munih. Barihna dok supir.
“Bisa buka kan?” Tanyadu Mat Bubus, ngahodakko sangrobok mobil. Ngakuk juk’an Syarifah, dilopakko podok kaca mobil dopan.
“Bisalah, Kak. Kok buka ini aja repot …” Syarifah maha. Nginum rik nganik roti.
Mat Bubus mih ngaliyak pingsan-pingsan. Kintu ngaliyak nihan, mobil mak lurus lagi lapahna. Pacak tiyak jak jurang. Kurangga, mak pocoh hulu, klepek .. klepek … mati.
“Capek Kak?” Tanyadu Syarifah. Mulai panas anggigik, podok tongah hari.
“Tidaklah, Fah …”
“Biar Syarifah dululah nyetirnya …”
“Tak usahlah, Fah.”
Syarifah kilu Mat Bubus ngahodakko sangrobok mobil. Ambukak pintu, rogoh jak mobil.
Gangapi?
Pindah pok mojong. Syarifah ti kanan, Mat Bubus ti kiri.
Ren … ren … ren …
“Makan rotinya, Kak.” Cawadu Syarifah, busiap ngalapahko mobil.
“Pelan-pelan sajalah, Fah …”
“Kakak takut ya?”
“Enggak ah. Kenapa takut?”
“Kalau bukan takut, kenapa bilang pelan?”
“Supaya selamat di perjalanan dan sampai ke tujuan …”
Rangraya holau. Makkarasayan ga lapah gancang rik mobil.Goh-gohda. Mih kintu lapahna lambat, api sai tilyak kanahan nihan. Mun gancang, kabur kaunyin-unyin.
Bonor mak?
Halokna …
Podok dibi, waktu ngalalui rangraya tanoh, ban mobil kuruk lubang. Tisolpok. Mak karuhan lagi. Lumpur kaunyin-unyin. Kok ngegas bukali-kali, ban mak haga ticakak. Mat Bubus rogoh posai. Radusina ompai Syarifah. Karuwana masadi rolom ban di lom lubang.
“Dalam juga ya, Kak?” Cawadu Syarifah pocak bupikir nyopok jalan agar ban mobil ticakak, mobil pacak lapah muloh.
“Tunggulah di sini sebentar ya Fah …”
“Kakak mau ke mana?”
“Cari batu dan kayu. Kalau-kalau ada di sekitar sini …”
“Jangan lama, Kak. Hampir magrib nih …”
“Iya. Sebentar saja, Fah.”
Wat api?
Dipa-dipa wat. Yoja hutan, layonda kota. Tinggal milih bagawoh. Mun batu, balak api ronik. Mun kayu, ga tojang api buntak. Wat kaunyin.
“Sija juga da,” cawadu Mat Bubus di lom hati. Batu balak sai, kayu tojangna samitirda. Bugancang muloh lagi pok hanjona. Tapi …
“Lepaskan … lepaskan …!”
Bakas ruwa ngating pungu kabolah mangabolah Syarifah. Anjorit mangking. Mak buhodak narik-narik punguna kintu bagawoh lopas jak katingan.
Ha ha ha ha …
“Mau kemana adik manis,” cawadu bakas rasah mak ongka buwok alis sai ngating pungu kiri Syarifah.
“Sama kiyai aja …Kiyai kan ganteng,” cak bakas togop ngating pungu kabolah kanan Syarifah.
Puiiiih …
Syarifah ngaludahi bakas togop hanjona. Kok tamtuda suya. Ompai ga haga ngapulukko …
Guuuup … praaak …
“Adowww …”
Kona batu rik kayu hulu bakas ruwa honjona.Tihojong. Lopas katingan, Syarifah cangkolang modoki Mat Bubus.
Hiyaaat …
Bakas rasah honjona ngaluwahko jurus ‘anggucuh buputor’. Mutor-mutor nyopok kalomahan Mat Bu bus. Mak bugorak. Mih nunggu. Lawan maju, Mat Bubus narajangko wai lumpur, kona pudok.
Awwww …
Mak tega ngaliyak riki’anna juk jombi, lumpur kaunyin-unyin, bakas togop jona minjak, narajangko Mat Bubus. Ngahindar cutik, narajang muloh, kona boyokna lawan.Tisungkur, kuruk lomlumpur.
Mat Bubus ngakuk tali di lom mobil. Diikat kona di pungu rik kukut bakas ruwa jona. Mak bukutik lagi. Kilu hampun.
Ampun Pak …
Ampun Mas …
Mak uniga. Ratongda jolma tiyuh, ompai mulang jak sawah. Dicuritakoda bak Syarifah kajadian sabonor na. Mat Bubus nyorahko bakas mak ongka haguk honjona rik warga tiyuh. Ga diapiko tarsorah.
Samakkung jolma tiyuh sa mulang, Mat Bubus rik Syarifah kuli tulung nyakakko ban mobil mariya pacak lapah lagi mobilsa.
Bonor mak ….?
Bonorda ….
Didurung jolma tiyuh, ban mobil pacak ticakak. Alhamdulillah, cawadu Syarifah.
Ponuh Lumpur rik hiting kaunyin.
--------------------------------
Disopok Jolma
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (Bag 5)

TOK … tok … tok …
“Dik Bubus … dik Bubus … Buka pintunya.”
Tok … tok … tok …
“Dik Bubus .. dik Bubus … Buka pintunya.”
Kali katolu ompai dibuka’ Mat Bubus. Ompai ga bangik turuiho, kon diinjakko.
“Cepat dik. Bawa Syarifah dari sini,” cawadu Pak Willy.
“Ada apa, Pak?”
“Nanti bapak ceritakan. Cepat bangunkan Syarifah suruh dia berkemas. Cepat ya dik. Jangan terlambat.”
“Baik Pak …”
Ompai ga noktok rawang, Syarifah luwah rik Juliani. Ngusung tas ronik, isina pakaian.
“Lewat sini saja, Dik Bubus. Biar aman,” cak Juliani, umak angkatna Syarifah.
Liyu jak dapur, wat tangga ronik. Rogoh bugancang. Wat rangraya ronik nuju ti pangkalan.
Wat apiya?
Lima bakas ngusung kayu, cakak tilambahan Kades, Willy. Noktok rawang icakna.Luwahda bapak angkat Syarifah.
“Mana Syarifahnya, Pak? Tanyadu bakas balak mata juk asu ga norkom kucing halom.
“Belum pulang dari kota,” jawabdu Kades. Ngoah kuruk mih ditulak bakdu layonda ga butamu, tapi nyopok dokter Syarifah.
“Tak mungkinlah, Pak. Pak Kades jangan bohong pada kami. Kami tahu, Syarifah ada di dalam sana,” cak bakas tojang galah.
“Benar tak ada Pak. Sebenarnya ada apa ya bapak-bapak?”
“Ah, pura-pusa saja bapak Kades ini. Masa tidak tahu … itu, soal pabrik kami yang akan segera ditutup dalam waktu dekat ini,” jolas bakas buwok kariting.
Pak Kades ngingok-ngingok sangrobok.
“Ooo itu. Saya baru ingat sekarang bapak berlima. Tapi, ngomong-ngomong apa hubungannya dengan dokter Syarifah?”
“Gara-gara beliau mengatakan bahwa air sungai tercemar oleh embuangan limbah pabrik tahu dan karet, ada tim pemeriksa dari pusat. Kami dipanggil oleh bos dan diminta cari secepatnya dokter Syarifah. Sebab kalau tidak …”
“Kenapa memangnya Pak?”
“Ya, itu tadi yang saya blang, Pak Kades. Pabrik kami akan ditutup …”
“Baru akan, kan Pak. Berarti belumah ditutup pabriknya.”
“Pak Kades tak usah pura-pura bego pada kami. Tak usah main-mainlah. Kami ini serius. Kalau sampai kami dipecat, Syarifah bakal kami habisi,” ancam bakas gomuk balak.
“Tenang dulu bapak-bapak. Mari kita bicarakan ini baik-baik,” cak Pak Kades nyuba ngisonko suasana.
“Tak perlu Pak Kades,” jawab bakas hirungna mancung ti lom.
Jak lubang ronik pok turui Kades, Juliani rik anakna bakas, umurna kira-kira lima bolasda, ngintik kintu bagawoh lima bakas hanjona mak ngapi-ngapiko Willy. Mih nanya-nanya, mak tikarabai. Sobab, salain layonda jolma tiyuh, kintu nyangkut urusan tanihi, saudara sekandung pun pacak dihabisi. Apilagi jolma barih.
“Bapak tahu,apa ini?” Tanyadu bakas tojang gaah ngaliyakko koris bamata walu kakuning-kuningan. Juk emas murni ruwa puluh empat karat bodina.
“Saya tahu, itu keris, Pak.” Jawab Willy ngaraso haga dihabisi jolma mak ongka utoksa.
“Perut bapakpernah tidak dimasuki keris ini?”
“Belum, Pak. Masih mulus …”
Ha ha ha ha …
“Pegang tangannya!” Korah bakas balak mata rik rikianna. Ngating pungu Kades. Dijulakko ti dinding lambahan.
“Ada apa ini, Pak? Kenapa saya dibegini kan, Pak Apa salah saya?
“Diam!” Gortak bakas tojang galah.
Koris dipodok-podoki di hirung, bibir, mata rik banguk.
He he he he …
Sambil maha-maha, bakas tojang galah jona nimpil-nimpilko mata kori di dada, rogoh cutik di tanihi.
“Aduuuh …”
Pak Willy anjorit kasakitan. Rabai katahuman jolma tiyuh, bakas lima sija, radu anggucuh sai sai si Kades, lijung. Ngalumpak jak garang. Lobon dayona. Entah tidipaya.
Willy mih tihojong, nahanko rasa sakik. Layonda bak koris, tapi gucuhan butubi-tubi di pudak, tanihi rik pungu. Bongop kaunyin. Mih mak tungguk luwah rah.
Anggomanna luwah jak kamar. Anjorit kilu tulung. Sangrobok hoda Willy dikurukko di lom pok turuina. Ya mak haga diusung ti puskesmas, bakdu lokok manom, subuh makkung ratong, dokter Syarifah makkung kaliyakan.
Anakna, anakdu Pak Kades, radu cawa rik umakna,posayan nyopok Syarifah rik Mat Bubus. Makkung jawohga. Tiyan ruwaja busingit podok puskesmas hoda. Bak manom jadi makya ga kaliyakan.
Jarak antara puskesmas rik lambahan Kades, kira-kira ruwa puluh lima meterda. Mih odok kintu lapah kukut. Tapi lapahna gancang, layonda juk gondang mulang jak bugadang.Jolma tiyuh bulobas dijada. Jak pagi buka’ tungguk dibi.
Dokter Syarifah ompai tolu bulansada butugas di tiyuh jawoh. Ya ngekos di lambahan Pak Kades. Anakna sai, tolahna Odi. Anggomanna, sai had. Tolahna Juliani. Syarifah angkat-angkatan rik tiyanja. Sobutanna, bapak rik ibu angkat.
Podok disanda wat puskesmas. Dijada pok doter Syarifah butugas. Dibina, ngalobasi jolma sai ratong di lambahan. Mun maksina ya ngaratongi jolma sai buhaban. Yoja pocakna sonang. Mak ulahya mengeluh, ompai pingsan mulang ti kota. Ngaliyak niyaina rok kamanakanna, Tiwi.
Kok biaso ngalobasi hun, waktu ngalobasi Pak Kades, Syarifah mak ngapi-ngapiya. Miwang makwat, mih pucak bagawoh pudakna. Ditulung umak angkatna, Mat Bubus rik Odi, Willy ompai pacak turui. Huluna dikompres rik handuk ronik. Dijuk lobas panahan sakik, disalimuti mariya mak kangisonan.
“Fah, kalau mau tidur, tidurlah dulu di kamar. Kamu juga dik Bubus. Tidur sama Odi. Sebentar lagi subuh. Nah, kalau subuh jangan lupa bangun untuk salat subuh,” cawadu Juliani.
“Bapak Mak?” Tanyadu Odi. Ngaraso mak kolu ngaliyak pudak bapakna gomuk kabolah.
“Biarlah emak yang jaga Odi. Tidurlah sana. Besok kamu kan mau sekolah. Nanti mengantuk di sekolah kalautak tidur malam …”
“Ya Mak …”
“Bu, Syarifah ke kamar dulu …”
“Saya juga, Bu.” Cakdu Mat Bubus lapah buruwa rik Odi kuruk kamar.
-----------------------
Rokob di Lom Hati
Oleh Yai Amin
NoveletPanglapah (6)

PODOK pangkalan ….
Hiyaaaat …
Bakas Tojang Galah luwah jak somak balukar. Ya ngalakuko ginkang. Pacak diilakko Mat Bubus. Lawan tikahojong. Suya. Ngalopasko tondangan ti kiri, kanan. Mutor badan, narajang.
Mak ongka sai kona.
Mat Bubus ngaluwahko jurus Rokob di Lom Hati. Karuwa kukutna cutik ngangkang. Ruwa punguna ti dopan. Pungu kanan ditarik cutik tibalakang. Mata tajom. Ngaliyak pudak rik kukut lawan.
“Majulah …”
Si Tojang Galah pasang kuda-kuda. Ya nondang ti dada, pudak rik tanihi. Bukali-kali. Ngamutorko badan, narajang. Sayang mak kona. Kintu kona tijongkang pacak.
“Puihhh. Keciiiil itu mek …”
Ngaraso dirondahko, suya nihan si Tojang Galah. Ya ngaluwahko tenaga dalam, ngatur parnafasan. Buputor-putor cutik. Angin koncong ngahantam dada Mat Bubus.
“Eeeegh …”
Kona pingsan sija, Mat Bubus.
Ha ha ha ha …
“Hei kutu busuk. Orang kota. Seperti itukah kepandaian kau punya,” cawadu Tojang Galah. Ngamodoki Mat Bubus sai lokok tihojong.
Gup .. gup … buk …
“Eeeegh …”
Bukali-kali pudakdu Mat Bubus kona tarajang si Tojang Galah. Rah luwah jak hirung.
Mat Bubus nyuba ga togak. Pacak cutik. Radu sina tiyak muloh kali kopak. Ditarajangko lagi bak si Tojang Galah. Tijarombab.
Pudak Mat Bubus nyium tanoh. Waktu lawan haga narajang pudakna rik kukut, Mat Bubus ngamutorko badanna. Ngamalintir punguna, ngumbankokukut si Tojang Galah.
Tipontal tolu ngameter. Lawan mak api-api. Malah ngaluwahko gucuhan Gledek Bunyanyi, ditangkis Mat Bubus rik kukutna. Buputor sangrobok di tanoh, lumpak cutik. Togak muloh.
“Hebat juga orang kota ini rupanya,” cakdu si Tojang Galah. Ngaluwot maha mak karuhan.
“Ya, iyalah. Kecil,” jawabdu MatBubus ngaliyakko jari kalingking.
“Rasakan ini …”
Si Tojang Galah nambah bunafsu gangahabisi Mat Bubus. Ganta ya ngaluwahko jurus Sambalingkung.
Jurus api yona?
Rokob jugaya.
Karuwa kukutna bugantian ngalangkah ti dopan kona tanoh. Pingsan ngalangkah, rasa wat angin buhombus kapori luar biasana kukut bugorak. Ti kiri, kanan rik balakang.
Layon mihsina. Jari pungu ambukak habis buputor-putorngiyoti gorakna kukut waktu Mat Bubus haga nyorang rik pukulan. Kona.Tijongkang ruwa meter. Tikahjong. Untung mak mati.
Pingsan sija, Tojang Galah mak ngonjuk lagi kasompatan Mat Bubus togak. Narajang sambil anggulik, ngaliyuk-liyukko badan, berhasil ngamatiko karuwa kukut Mat Bubus. Sahinggo, sai barsangkutan juk jolma lumpuh. Mak ongka daya upayo.
“Eeeeegh …”
Mat Bubus biyak ga monang.
Ha ha ha ha ha …
“Bangunlah kalau bisa orang tengik,” cak si Tojang Galah.
Mat Bubus makkung bugorak. Api pingsan api mati, mak pacak munih. Mih nafasna lokok wat. Bubunyi .. ngek .. ngek … Rahna lokok wat cutik di podok lubang hirung.
“Eeeegh …”
Kukutna ompai pacak digurakko. Waktu Tojang Galah ngahadapko pudakna di pok barih, Mat Bubus ngakuk kasompatan narajangk lawan jak bah.
Carana?
Ya gorakko kukutna. Badan hoda. Mih mak katahuman lawan bakdu gancang nihan gorakanna. Mak bubunyi munih.
Siyuuut … bek .. gdebek …
Tojang Galah tikahojong. Mat Bubus togak. Kuktna ngahimpiti pudakna lawan.
“Hei ..bangun …!”
Ompai gabugorak punguna, Mat Bubus ngotong huluna. Dgucuhna bukali-kali. Mak yaw at api-api. Mih maha lawan ngaliyakna.
“Pukulan anak kecil,” cawadu Tojang Galah. Ya ngaludahi pudak Mat Bubus.
Ditogakkona badan si Tojang galah. Ditarajangkona ngahantam batang kayu.
“Aaaakh …”
Mati mak?
Ngaraso lawan mak ongka tanago lagi, Mat Bubus ambalikko bandanna. Ga norusko ti pangkalan ngakuk waiguwai miyoh, mising rik mandi.
Si Tojang Galah ngakuk batu. Dipotakkona, kona huluna Mat Bubus. Batu karuwa pudakna waktu ga ngaliyak ti balakang. Sampoyongan. Juk jolma mabuk.
Tojang Galah togak lagi. Ya ngaluwahko jurus Angin Bubisa, dibalos Mat Bubus rik jurus Buwok Buuban. Angin sai ngahantam Mat Bubus, pacak ditangkis rik buwokna. Diakuk cutik, di kepalko, dihadpoko rik lapahna angin kiriman si Tojang Galah.
Gam … gelegar … pras …
Ngahantam tanoh. Angin sai jona muloh lagi ngahantam badan si Tojang Galah. Anjorit kasakitan. Rah luwak jak banguk. Siyau kaunyin-unyin.
Mat Bubus modokina. Mata Tojang Galah lokok ngaliyak. Nafasna lokok wat. Makkung lobon. Mihya mak pacak cawa badu kona hantam angon honjona.
Mat Bubus masadi jak kukut tungguk buwokna lawan. Ya ga ngahabisina, mih mak kolu. Lawan mak gogah lagi. Mak holau kintu dihantam lagi.
Holauna juksipa?
Waktu Mat Bubus ga lapah ninggalko Tojang Galah, huluna tiba-tiba biyak. Salto cutik di tanoh, ya ompai pacak wat hun sangajo ngahantamna jak balakang.
Sapaya?
------------------------------
Baibai Ngamuk
OlehYai Amin
Panglapah (7)

HA ha ha ha …
Si Balak Mata maha posai. Ngating kayu diputor-putorkona kayu sina. Jak unggak, jak kanan, tikiri, jak balakang, tidopan radusina. Lapah buputor-putor. Radu …
“Anda tahu jurus apa tadi orang city?” Tanyadu Balak Mata. Pungu kanan ngotong kayu, pungu kiri bukacak pinggang.
Mat Bulus mih rokob.
“Itulah namanya jurus Lalat Terbang …”
Huha ha ha … hua ha ha …
“Ayo keluarkan kepandaianmu orang kota. Aku sudah tak sabar mau melihatnya.”
“Aku tak pandailah,” jawab Mat Bubus.
“Ah bohong. Aku lihat tadi banyak jurus yang kau peragakan saat lawan temanku tadi …”
“Lupa, bos …”
“Apa?”
“Tak ingat lagilah aku,” cakdu Mat Bubus mundur sameter tibalakang ngakuk jurus kintu lawan mandadak nyorang …
“Baiklah kalau kamu tak ingat. Taka pa-apalah. Aku akan mencoba kau dengan jurusku ini. Semoga kau ingat …”
Bereeer … rup … seruuup …
Sawara putoran kayu andosing-dosing. Si Mata Balak majunyorang Mat Bubus. Mih ngahindar bagawoh. Amun maksina mak pacak putuk pungusa kona hantaman kayu tajom.
“Juksipa caranayo?” Butanya di lom hati Mat Bubus.
Mat Bubus salto sambil ya ngakuk batu. Batu roniksina ya potakko kona kayu Mata Balak. Mak api-api ga. Mih, bakdu batu sai dipotakko lobih jak puluh, akhirna tilopas jak punguna lawan.
Ha ha ha ha …
“Cuma segitukah jurusmu itu preman kampung?”
“Bangsat. Anjing kurap. Rasakan ini dariku …”
Si Mata Balak ngaluwaho parang jak pinggangna. Ronik parangna, juka sai da’a, apiya tolahna? Lading. Yu yu … juk pisau gorpu.
Dikotongna parang sina. Siap duwa ratus porsen gangapak Mat Bubus. Langsung ngahindar, ngakuk kayu dok lawan honjona di bah pohon.
Rup … rup … rup … rup …
Buputor-putor. Mih gampang yona. Mudahga Mat Bubus ngalahkona. Diputorna kayu sina ti kiri, kanan dan …
Triiiiing … breeek …
Parang titiyak. Si Mata Balak pucak. Tikanjot halokna.
Hi hi hi hi …
Mat Bubus ngarahko kayu sina di galah si Mata Balak. Tambah pucak.
“Ayo … belum mau ngaku kalah?”
Si Mata Balak, gengsi halokna, mak cawa. Malah ngaludahi pudak Mat Bubus. Sai diludahi mak wat suya mak wat. Ya tarik cutik kayusina. Digobukkona di pinggang, tanihi rik kukutna.
“Adawww …”
Si Balak Mata tijongkang, samakkung tihojong.Togakda iya. Tiyak muloh. Tungguk nom kali. Makkung haga ngaku kalah. Lokok sompat ngakuk pasir. Dipotakkona kona pudak Mat Bubus.
“Ai cacam pasir ini … pacak mati deh …”
Mat Bubus kalilipan. Ya bugancang mundur cutik sambil nutup pudakna rik pungu. Mata podih, kuruk pasir. Mak pacak ngaliyak. Juk si buta dari goa hantu …
Ha ha ha ha …
“Rasakan ini manusia tolol …”
Bukali-kali kayu ngona badan Mat Bubus. Sambilna maha, si Mata Balak mak buhodak ngayunko kayu di punguna ngahantam kukut, tanihi rik hulu lawanna.
Ngaliyak Mat Bubus tidosak, si Mata Balak layonda buhodak. Malah ambabi buta anggucuh lawan. Malok rik kayu, rik pungu. Pungu malok, rik kukut.
Na,waktu rik kukut, si Balak Mata kona gotahna. Tarajangan katolu, pacak ditangkis Mat Bubus. Kukut dikatingna. Dipalintir kona. Tihojongda lawan. Bugulik-gulik daya di tanoh.
Mat Bubus togak muloh. Ya modoki si Balak Mata. Dihantamna pudakdu lawan rik huluna. Tikarah palipis mato. Dijulakkona.
“Rasakan ini kutu busuk,” cawadu Mat Bubus.
Nunggu pai si Mata Balak togak. Ompai Mat Bubus ngating badanna. Diputor-putorkona nom kali samakkung dipotakkona jawoh kona batang kayu.
“Aaaaah … sakit aku …”
Makkung mati. Ngaluwaho ilmu tenaga dalam. Kukutna bugorak. Mutor-mutor diiyoti huluna. Didurungna badan tikiri. Pacak togak akhirna.
Hiyaaat …
Uuuugh …
Waaaaaw…
Si Balak Mata busiap ngaluwahko jurus Wai Disiram. Mojong busila. Mata mojom, tahan nafas. Juk hun basamedi. Pungu kiri kanan ngahontak di tanoh. Bugoyang tanohsa. Dobu butorbangan. Bukumpul jadi sai.
Tanoh rik dobu sina diputor-putorko si Mata Balak rik karuwa punguna.Bubontuk bulatan. Dijujungkona ti dopan gangahabisi Mat Bubus, kok siap rik jurus Baibai Ngamuk.
Gaaaar … Brosss … Sereeeet …
Juk sawara kaling pocoh. Kita mih pacak ngaliyak pocohan batu rik sisa-sisa dobu butanoh. Tiyak di tanoh samakkung ditorbangko angin.
Radu sina?
Mat Bubus kok pacak mojong.Si Mata Balakmih pacak ngaliyak bagawoh. Makkung pacak minjak. Mih anggulik nahan rasa sakik. Bakdu hontakan koras jurus Baibai Ngamuk.
--------------------

Tigulik
OlehYai Amin
Novelet Panglapah (8)

NGALIYAK ruwa riki’anna mak bukutik lagi, bakas Buwok Kariting luwah ngalumpak jak pohon balak. Am paragako jurus tangan kosong. Dang cawako alang lihaina bakas sija ngamainko pungu rik kukut.Jungkir balik, salto lapah dan gingkang. Pokokna macom-macomda. Kita ngaliyakna salut. Hibat. Yoja pandikar tisosak rangraya muloh, api guru silat mak ongka murid.
Ha ha ha ha …
“Namaku si Jago Terbang. Orang kampung memanggilku Si Rambut Keriting. Siapapun yang lawan aku, akan aku sikat habis,” cawadu Buwok Kariting anggortak Mat Bubus.
Sai digortak mih maha-maha mak kadongiyan.
“Kenapa kamu ketawa-ketawa. Lucu ha?”
“Ngapa pula kau. Tak bolehkah aku ketawa tuan Jago Kandang, eeeh salah, Jago Terbang,” jawabdu Mat Bubus.
“Tidak boleh …”
“Kenapa tuan. Nanti cepat tua kamu. Peyot sebelum waktunya.”
Mat Bubus amparagako julma tuha butungkok mahiyok.
“Anda menghina saya, ya?”
“Tidak … siapa yang menghina.”
“Itu barusan. Anda telah menyamakan saya dengan orangtua bungkuk, bertongkat dan batuk-batuk kan. Dasar kampret. Bajingan tengik …”
“Itu terserah anda …”
Ngaraso mak dihargai, si Buwok Kariting ngaluwahko pukulan gledek (galidik). Karuwa punguna bukali-kali titujudi tanihi Mat Bubus. Saking korasna, Mat Bubus pandok tiholpuk.
Ha ha ha ha ha …
Ciyaaaat …
Ngaluwahko tondangan mautna, Mat Bubus mih pacak ngaringis nahan sakik. Mudur, ngahindar ti kiri, kanan. Walau mak kona, api sai disipakko lawan makya patoh, rongak.
Batang kayu umpamana. Waktu Mat Bubus bulindung d balik batang kayu, tondangan galidik ngonai batang balak sina, patoh mamatoh. Patoh jadi walu.
Kraaaaak …
Mat Bu us tikanjot sangrobok. Radu sina …
Huuuup … bahhhh …
Ngalumpak dunggak batang kayu. Buwok Kariting ngalumpak munih. Duel hurik mati mak pacak diilakko. Pungu katomu kukut. Radusina ngalumpak muloh di ranting pohon kayu, saling tarajang, ngalumpak, jual boli gucuhan. Bukatiyak barong.
Ganta bubalah di bah pohon. Saling narajang, anggucuh, mih mak ongka saikung kona. Makkung pacak ngaruhankona sapa sai monang sapa munih sai kalah. Waktu podok di wai tikambang ….
Guuup .. duuup … eeeesh …
Tanihi Mat Bubus kona tarajang dan ruwa kali gucuhan rik pungu. Tijongkang bandanna kona tanoh. Tigulik …
“Eeeeekh ….”
“Rasakan jurus Tangan Mengoyak ini …”
Si Buwok Kariting ngahimpunko tanaga lom, radusina ruwa kali anggucuhrik pungu kanan sorto kiritanihiMat Bubus.
Duuup … braaaak …
Mat Bubus tigulik muloh. Buusaha mojong. Sompat ngaluwahko jurus Tikus Busiul, lawan hanjona mih maha.
“Ayo … tunjukkan padaku jurusmu itu …” Tantangdu Buwok Kariting. Mak ulah buhodak kacah ga maha.
Mat Bubus mak anjawab. Ya mih fokus ngaluwahko tanaga lom. Batang kayu patoh dicuilko rik kukut, buputor podok Buwok Kariting.
Waktu Buwok Kariting sibuk ngahindari kayu buputor hanjona, Mat Bubus gancang mojong busila. Yang luwahko gucuhan gledek. Ruwa kali ngahantam badan lawan. Tijongkang, samakkung putoran kayu ngonai huluna.
“Eeeeeekh …”
Gaaar .. braaaash … deguuup …
Buwok Kariting mati?
Makkung. Yoja jolma api habolis. Kintu jolma pasti mak pingsan, yo mati. Sija mak api-api. Lokok baringgut samakkung togak muloh. Maha munih. Sawarana parau.
Hi hi hi hi …
“Sontoloyo …”
“Bajingan budek. …”
“Maju .. Habisi aku kalau kau berani,” cakdu Buwok Kariting. Masih ngalawan, ya buharop Mat Bubus mak jadi ngahabisina.
“Aku tidak akan menghabisimu tuan si Jago Terbang. Karena aku tak biasa menghabisi orang …,” cawadu Mat Bubus amborsihko kawaina jak dobu rik tanoh.
“Dasar pengecut … banci …”
“Apa untungnya aku menghabisi kamu. Tidak ada selain ruginya yang banyak. Jadi buat apa aku buang-buang waktu denganmu …”
“Ah, masa bodoh. Sekali banci tetaplah banci …”
“Terserah kamulah. Orang yang menang tidak mesti menghabisi lawannya. Biarkan saja sadar sendiri. Bodoh amat. Amat saja tak merasa bodoh.”
“Puih .. persetan kamu. Nih rasakan pukulan mautku …”
Buwok Kariting ngalopasko gucuhan mautna rik pungu kabolah mangabolah, ngahantam badan Mat Bubus. Mihya pacak nahankona. Nafas kok pandok bola, Buwok Kariting torus ngaluwahko gucuhanna. Mak ongka sai kona. Buhodak.
“Lho, kenapa berhenti tuan?”
“Sial. Kayak enggak tahu saja. Kehabisan nafas tauuu …”
“Itu sih bukan si Jago Terbang namanya … tapi jago main dadu kuncang …”
Apa? bangsat kamu …”
Hiyaaat …
Gucuhan sai mak kuatga dilopasko Buwok Kariting. Disambuk Mat Bubus rik pitingan pungu, digucuhna ruwa kali di bah kelek rik tulang rusuk …
Druuuup …
Sonop. Tihojong dayona. Mak minjak lagi.
------------------------
Tikahising
OlehYai Amin
Novelet Panglapah (9)

DUUP… duup … duuup …
Hu hu hu hu ….
Ha ha ha ha …
Mat Bubus tikanjot cutik waktu ngaliyak bakas balak di balakangna. Maha-maha sambil ngahontak-hontakko kukutna di tanoh. Kok tamtu bugorak sai batu-batu rik dobu.
“Kenapa lihat-lihat ke aku? Nantang saya ya?”
“Tidak Om, eeh salah, Mas Gendut. Aku memang melihat kamu. Tapi bukan karena aku mau nantang kamu. Tapi badanmu itu yang bikin aku geleng-geleng kepala.”
“Kenapa? Ada yang aneh apa?”
“Karena gemuknya luar biasa. Pasti kamu itu makannya banyak sekali … tul kan?”
Hua ha ha … hua ha ha …
“Kalau tak banyak mana mungkinlah aku bisa berdiri di sini, Om Kota …”
Ha ha ha ha …
“Kalau tidak makan, kenapa memang?”
“Matilah aku …”
“Kalau makannya sedang?”
“Aku bisa seranglah kamu sekarang …”
Haga ditinjukna Mat Bubus. Tapi mak dapok. Bakdu mamang kitaja bugancang tikanan. Diulohina lagi. Mak dapok hoda. Kosol, diakukna batu. Dipotikna Mat Bubus, mak kona hoda.
“Hei setan alas … hadapi aku …”Cawadu si Gomuk Balak. Nantang Mat Bubus one by one. Dang mih pacak ngahindar bagawoh.
“Oke-oke,” cak Mat Bubus. Ya mak lijung-lijung lagi. Dipasadina lawan, busiap pasang jurus kintu disorang mandadak.
Ha ha ha ha …
“Begitu yang namanya laki-laki …”
Dipodokina Mat Bubus. Ditinjukna gucuhan, diangkatna badan Mat Bubus langgar-langgar. Dipotakkona podok batang kayu.
“Aaaauw …!”
“Aduh mati nyakja …”
Mat Bubus buusaha minjak muloh. Pacak memang.Tapi kok dipodokina lagi bak Gomuk Balak. Diangkatna lagi. Pingsansa makyawat dipotakkona. Mih ditiyakkona.
Bruuk… gedeooong …
Mat Bubus tikahojong. Anjorit kasakitan. Kukutna rasa biyak digorak-gorakko. Huluna poning, punguna sakik.
Hi hi hi hi …
“Mun juksada mati nyakja. Buijo oi iyu … Juksipada?” Mat Bubus bupikir sangrobok.
“Oi iyuu .. Ngapi maknyuba lagi sai jona …”
Mat Bubus togak. Ya pancing bakas Gomuk Balak maju. Maju nihan. Dijobilina. Suya. Ditinjukna Mat Bubus. Mak dapok.
He he he he…
“Gemuk tertipu …”
Ngaraso dicoca, si Gomuk Balak suya balak. Api sai podokna, dipotakkona kaunyin-unyin. Ditinjukna lagi Mat Bubus, mak dapok hoda.
Hiyaaaaat …
Ngalopasko tondangan satu ruwa. Bakdu gomuk, tiholpuk daya.
Huh u hu hu …
“Gemuk jatuh, tiyak nyampak …”
“Kurang ajar. Perlu diajari nih orang kota …”
Pocak ga torbang, si Gomuk Balak ngaluwahko jurus Mata Sapi. Badanna buputor-putor juk baling-baling. Punguna bugorak-gorak juk singa ga norkom jolma. Kukutna hoda. Modoki Mat Bubus. Gancang nihan. Saking gancangna, bakdu mak tipikiranko ga juksina, Mat Bubus tijongkang.
“Aduh .. dimana gue?”
Mat Bubus, pangliyakanna golop kaunyin. Layonda buta. Bak tikanjot, kona batang kayu munih. Lokok untung mak pingsan …
“Yang namanya lanang, bangun.” Cawadu Gomuk Balak cutik ngahino. Ambukak calana, kanahandajuburna.
“Wuuuulum becebok.”
“Ini …” Gomuk Balak ngaliyakko manukna.
“Wuuu kecil … mana mau betina dengan burung kecil,” cakdu Mat Bubus. Badan bagawoh sai balak. Manunkna ronik, apilagi sai barihna.
Hak hak hak hak …
“Biarin aja .. burung-burung aku,” jawabdu Gomuk Balak. Maha mak bangik.
“Kalau betina tak ada yang mau itu pertanda lanang tak laku. Nah …”
“Nah apa?”
“Lanang tak laku bukan di sini tempatnya.”
“Kalau bukan disini, di mana?”
“Di goa …”
Hua ha ha … hua ha ha …
Ngaliyak Mat Bubus maha, rahdu lawan cakak. Ya ngalopasko gucuhan potir, dibalos Mat Bubus rik tangkisan gledek. Tipalanting. Lawan biyak ga minjak muloh.
“Nih bantalnya .. tidurlah sekalian," cak Mat Bubus. Ya ngonjukko gonting bolah tolu rik Gomuk Balak.
Praaak …
Digucuhna. Pocoh ma sai- sai. Juk dobu butorbangan. Mat Bubus mundur lima langkah ti balakang. Pasang kuda-kuda.
Uuukh … ciyaat .. huuup …
Entah juk sipa kok di balakangna Mat Bubus.
Mak katahuman.
He he he he …
“Kaget ya?”
“Enggak. Cuma baru tahu saja …”
“Ok oooo …”
Hua ha ha …
“Pukul saya,” tantang si Gomuk Balak.
Hiyaaaat …
Ngalobon. Kapan digucuh jak dopan, ngalobon. Luwah jak balakang.Juksinada tungguk puluh kali. Pas podok batang kayu, Mat Bubus ngaluwahko jurus Bodah Langik. Mak katahuman. Rupana wat Mat Bubus barih di balakang si Gomuk Balak.
Hulu dikotong …
Praaak ..
Gomuk Balak Tigulik.
Tikahising…
--------------------------
Katahuman
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (10)

GUUUP …
“Aduuuuh …”
Mat Bubus tihujung-hujung ditarajangko jak balakang bak si Hirung Mancung di Lom. Radu tisungkur, huluna kona cambuk. Astaga naga, sakikna mak pacak nyawa kona.
Waktu ga dicambuk kali karuwana, Mat Bubus ngahindar ti kanan. Cambuk hanjona kona tanoh. Tanoh bolah ruwa kapori tajamna mata cambuk. Mak tungguk disan, lawan ngibasko cambuk lobih koncong lagi.
Walau makyawat kona badandu Mat Bubus, api sai kona cambuk, mak bolah ruwa, pocoh saribu. Kintu kona pungu misalna, pacak putuk. Mun mak putuk, luwah rah. Pokokna, lobih tajom jak podang tajom halokna.
“Wih … sapaya bakas sija. Habolis api Dajjal rogoh ti bumi,” cawadu Mat Bubus di lom hati. Ya ngaraso si Hirung Mancungsa dondam tungguk di langik bakdu ngaliyak riki’anna kalah kaunyin.
“Rasakan ini kutu busuk …” cakdu Hirung Mancung nyobatko cambuk di tanoh. Dobu kaunyin-kaunyin. Tihalangda pandangan matasa. Ngaliyak dobu torbang mak karuhan, Mat Bubus ngalumpak dunggak pohon.
Aman pocakna. Bakdu makkung diliyak si Hirung Mancung. Pas diliyakna, ditutulna ngalumpak munih. Tungguk dunggak, Mat Bubus ngalumpak muloh.
Ngaliyak cambuk jona ambolit di batang kayu, laju susah digorak-gorakko bak lawan, Mat Bubus ngaluwahko tondangan mautna sambil ngalumpak.
“Huuup …”
“Eeeeeegh …”
Kona ulu hati Mancung Hirung. Cambuk lopas jak pungu. Titiyak jak pohon. Huluna kona tanoh.
Mati halokna.
Makkungda. Cak sapa mati. Si Hirung Mancung minjak muloh. Mih ganta ya mak pacak ngating cambuk lagi. Kok diakuk Mat Bubus.
Ha ha ha ha …
Hua ha ha …
“Ayam kurus …”
“Kurang ajar. Setan kesasar …”
Buhoji nyorang Mat Bubus. Ya lupa, cambuk wat di pungu lawan, kok tamtu sakahondak hatina angguna kona. Mula-mula ditujukona di tanoh. Radu sina di batang pohon. Gugur kaunyin daunna. Ompai ngarah ti kukut Hirung Mancung.Bakdu mih ngahindar, lumpak-lumpak juk sanak ronik digigik sorom apui.
He he he he …
“Ayo maju … kenapa mundur?”
“Jangan pakai cambuk kalau berani,” jawabdu Hirung Mancung. Kok hagada ngaluwahko jurus Tilapah Posai.
“Eeeeiyaaaat …”
Puluhan kali si Hirung Mancung ngalopasko gucuhan ti tanihi, kukut, dada rik hulu, mak ongka sai kona. Anggucuh angin. Tanaga bola, hun makkona. Meleng cutik, badan sai kona.
Huuup .. gup gedebuk …
“Auuuw …”
Api cawaku?
Kona kan …!
Icak-icak bagawoh …
Kona di tanihi, si Hirung Mancung anjorit mak karuhan.Ngarabo tanihi juk hun haga missing. Lapah ambungkuk-bungkuk.
“Disana tuan kamar kecilnya.” Mat Bubus maha tikajaluwak.
“Kampret …”
Hiyaaat …
Digucuhna dada Mat Bubus. Pingsansa kona nihan. Tihojong daya. Minjak muloh. Ditarajangko Hirung Mancung galahna . Kona munih.
Patoh makwat?
Lokok bugalah api …?
Ompai ga minjak lagi, ditarajangkona luwot bakdu si Hirung Mancung. Bongop kaunyin-unyin.
Hek hek hek … ha ha …
“Hei tikus busuk. Bangun.” Disipakkona kukut du Mat Bubus. Makkung ongka gorak.
“Hei mayat … Bangunlah!”
Ompai haga nyipak muloh, ditangkis Mat Bubus. Tihorjongda si Hirung Mancung.Sakik, kom tamtu. Mih mak uniga. Bakdu langsung togak. Sama-sama togak.
“Belum juga mati kamu punya nyawa ya. Ayo, tangkislah jurusku ini … Buha Ngalamun ..”
Hucha … hucha … greees …
Jak tanoh luwahda hasok. Mata Mat Bubus tiba-tiba podih, mak ngaliyak api-api. Handak kaunyin. Dimunafaatko bak Hirung Mancung ngalopasko gucuhan bukali-kali. Kona, mih mak karasaian ga.
Bak apida kira-kira?
Ha ha ha ha …
Rupana, dipasangkona bosi burak di lom kawaina. Jakpa bosi sina. Ompai sada. Waktu ya minjak hanjona, sompat ngaliyak bosi, diakukna. Mih kabolah …
Bosi sina dipotakkona kona batang kayu. Ngamantul uwot kona hulu si Hirung Mancung di Lom.
Husyaaaa…
Ma Bubus ngahabisina. Ya putor badanna. Ditarajangkona lawan, kona pudak, dada, tanihi rik kukut. Tihorjong, juk jolma lumpuh podok ga mati.
“Ampun, Pak. Saya mengaku kalah. Kamu memang hebat,” cakna nyombah-nyombah Mat Bubus, kilu tulung dang dipatiko.
“Siapa yang suruh kamu?”
“Anu, Pak. Anuuuu …”
“Anu siapa?”
“Takut, Pak. Takut …”
“Pilih takut atau selamat?”
“Takut … eh selamat, Pak …”
“Cepat bilang!” Mat Bubus nyokik galahna.
“Anu, Pak … Mat …”
“Mat siapa? Mat Jaiz?”
“Bukan, Pak. Bukan Mat Jaiz. Mat So .. Sol … Solar, Pak …”
------------------------------
Nganik Tikus
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (11)

MAT Solar mabuk-mabukan rik anak buahna di balakang paborik. Wat lambahan balak. Lambahan dinas bos paborik. Borak kaunyin-unyin. Halamanna borak, pok turuina borak, ruang tamuna juksina hoda. Pangrasasa mak ongka sai ronik.
Dipa porsisna Mat Solar mabuk?
Di halaman balakang rupana. Tolahna bagawoh sai balakang. Goh-gohda rik dopan. Sumangna mih pok liyu. Kintu di dopan wat hun liyu di rangraya, idan bagawoh. Di balakangsa, sopi. Ditutup rik tembok balak langgar. Lobih jak puluh meter.
Macom-macom mabukna. Wat sai teler. Ompai sangabotol wisky cola, kok saksak kurayak. Pangliyakankabur, makkaruhan. Lapahna juk hun bujoget dunggak panggung. Radu sina titiyak. Pingsan, rasa mak di duniasa lagi. Mak ingok api-api.
Wa lagi sai tahan. Sangabotol liyu. Ruwa ngabotol mih ngarocop. Tolu ngabotol ompai lapah mak bonor. Pak ngabotol klepek-klepek. Cawa-cawa basingna. Lapah ti kanan rik ti kiri. Numbur hun barih, mak pacak daya. Matana siyau. Banguk ombow minuman koras. Hitingna, wooow, tandi pulau, juk kan basi. Sai lucu lagi wat sai bunyanyi sambil ngating botol inuman …
“Oh cintaku di pulau seberang
kenapa tak kemari bersama aku
kita bergembira ria
sambil mauk-mabukan di sini
lepaskan stres
nikmati indah gemerlapnya dunia
…………………
Dunia oh dunia
betapa kau memang menggoda
siapa saja kan terkesima
lupa siapa dirinya
tenggelam dalam foya
dan syahwat semata
……………………”
“Tarik …” Cakdu riki’anna ngorah bunyanyi torus. Bakya mabuk, mak yawat tahanga. Mata bukunang-kunang. Togak juk mak ongka kukut lagi. Nafas kadang wat kadang mak ongka. Pudak hirom pucak. Sakonariyanan mak turui. Lapah ngalambat. Duuuup … laju. Layonda mati. Mih tikahojong. Geeep … tigulik di lantai.
Sai barihna sumang lagi. Nginum songhi rik anakdu tikus. Salain angguwai badan gogah, mak mudah kuruk angin. Kobol panyakik, cak du hun. Bonor api makwat, sai nganikna kapan jugaya, mak ulah sakik, apilagi maring bakdu angin.
Bugawe api juga laju. Mak gampang losu. Sijada sai disopok tiyanja nganik anakdu tikus rik inuman songhi. Kotan halom atau inuman barih panguat tanaga, umpamana anggur.
Juksipa Mat Solar?
Bos balak paborik karet rik tahu sija sumang. Ya di lom pok turui pribadi balak. Diriki’I bodigatna. Tukang gucuh cak jolma ganta. Wat baibai ngonaku kancut, calana lom. Ngikik-ngikik. Lantih, mak lopas jak pungu Mat Solar.
Lagi bangik-bangikna buindehoy rik baibai lantih, wat anak buahna ratong. Banguk biyak gacawa. Rabai kintu disuya.
“Apalagi? Bas bis bos segala. Yang benar kalau ngomong?” Cak Mat Solar pocak ga suya.
“Anu bos …”
“Anu apa?”
“Anu … Mat Bubus … bos.”
Mat Solar lumpak jak pok mojongna.
“Ha ha ha … Bagus …. Baguslah.”
“Bub … bukan bos.”
“Mati kan?!”
“Ti … tidak bos.”
“Apa?” Mat Bubus tidak mati?”
Mat Solar suya balak. Digucuhna mija pok turui. Bolah lima. Baibai ruwa hanjona karabaian, lijung.Cangkolang luwah jak lambahan.
“Dimana mereka sekarang?” Tanyadu Mat Solar.
“Ada di luar bos.”
“ Suruh mereka masuk …”
Lapah ambungkuk, bubaris rapi saling ngating pundak kabolah mangabolah rik pungu, ngotuk pintu kamar.
“Sore bos. “Cawa tiyan limasa jak dopan pintu.
“Siapa bilang sore ha?”
“Kami bos …”
“Kalau bukan sore, memangnya apa bos?” Tanyadu si Tojang Galah ngikik rokob.
“Diam …” Jawabdu Mat Solar. Dikorahna mojong di lantai. Bulimaja ditanya sai-sai.
“Panjang leher!”
“Siap bos …”
“Kenapa kamu sampai gagal?”
“Karena tak menang bos.”
“Kenapa sampai tak menang?” Cakdu Mat Solar. Saking suyana mincak-mincak anggucuh dinding. Untung mak api-api.
“Karena lawan lebih hebat bos …”
“Hebat apanya?”
“Silatnya bos …”
“Diam. Kenapa tidak kalian keroyok saja berlima?”
“Tak boleh kan bos.”
“Apa? Kata siapa?”
“Kata boslah. Keroyokan itu bukan lanang tau. Itu kerjaan orang bukan lanang, bukan betina, tau.”
“Aduh … pusinglah aku.” MatSolar nopuk-nopuk jidatna.
“Pusing kenapa bos?”
“Ah, mau tau aja …”
Tojang Galah rokob.
-------------------------------
Tikajaluwak
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (12)

RADU si Tojang Galah, Mat Solar nanya si Balak Mata. Uni ya ngaliyak jolma sija. Ga suya mak kolu. Mak disuya gawe mak ongka sai losai. Dirokobko apilagi. Kintu nambah mak karuhan.
“Besar Mata!”
“Ai ai bos …”
“Tahu kenapa saya tanya?”
“belum bos …”
“Tahu apa salah kamu?”
“Tahu bos …”
“Apa?” Sawara Mat Solar ngalanggar. Pocak ngamanggil jak jawoh.
“Tak berhasil mengalahkan Mat Bubus, bos.”
“Tahu sangsi apa kalau gagal?”
“Tahu bos …”
“Apa?”
“Cangkolang bintung, bos …”
Ha ha hua ha ha …
“Diam. Tak ada yang lucu. Tahu?”
“Tempe … eh tahu bos.”
Mat Solar ngaraso si Balak Mata mih bugurau. Mak sarius buduel. Buktina, tiyan ruwa mak mati. Mat Bubus lokok hurik, Balak Mata makkung mati.
“Kamu takut mati, Besar Mata?”
“Tidaklah bos …”
“Kenapa?”
“Setahu saya, bos ya, mati itu di tangan Tuhan. Bukan di tangan kita manusia …”
“Jangan bawa-bawa Tuhan di sini …”
“Kenapa bos?”
“Karena di sini kita bicara tentang Mat Bubus, bukan Tuhan …”
Si Balak Mata milih rokob.
“Saya tanya sama kamu …”
“Siap bos.”
“Kamu itu tak punya naluri membunuh. Betul tidak?”
“Sangat betul bos.”
“Kenapa?”
“Karena dilarang sama agama kita, agama Islam, bos …”
“Lalu?”
“Ya, tak bolehlah membunuh bos …”
“Termasuk dengan Mat Bubus?”
“Iya. Samalah bos.”
“Sama bagaimana?”
“Tak boleh dibunuh.”
“Diam …”
Ditabukna si Balak Mata. Tijongkang, hulu kona somin. Dang tanya sakik api makwat. Sakik bakdu pungu. Sakik kona somin.
“Bangun …”
“Ai ai bos …”
“Saya tanya lagi kepadamu, kenapa kamu sampai gagal menghabisi Mat Bubus?”
“Ada dua penyebabnya bos …”
“Tidak tiga, empat dan seterusnya?”
“Tidak bos. Cuma dua saja penyebabnya. “
“Apa?”
“Pertama, lawan memang hebat. Kedua, dia lebih beruntung sementara saya tidak, bos.”
Mat Solar ngangguk-ngangguk panuju mak panuju. Mih wat sai makkung jolas. Bak api mak ongka katolu, kapak, lima dan barihna. Mak kambih mih ruwa jada. Ah, pambuhung si Balak Mataja.
“Ah, yang benar?”
“Benarlah bos. Lawan memang hebat. Buktinya saya kalah kan bos. Kalau saya lebih hebat dari dia, pasti saya yang menang. Betul kan bos?”
“Teruskanlah dulu …”
“Kedua, Mat Bubus lebih beruntung dari saya … buktinya, hari ini saya kalah, bos.”
“Lalu kenapa sampai bisa kalah kamu. Kan ilmu silatmu saya lihat lebih hebat …”
“Ah, tidaklah bos. Biasa-biasa sajalah.”
“Itu kata kamu … Kata saya, kamu hebat …”
“Ah bos. Yang benarlahbos?”
“Cuma, ya itulah … Saya tak habis pikir, kenapa kamu bisa kalah dari Mat Bubus?”
“Mungkin lain kali baru bisa menang,bos …”
“Eeeeem .. Yah yah ya .. Mungkin saja. Tapi lain kalinya itu sampai kapan?”
“Sampai batas waktu yang tidak ditentukan bos …”
Ha ha ha ha …
He he he he …
“Diam …” Mat Solar anggucuh dinding muloh.
“Siapa yang suruh kamu ketawa?”
“Tak ada bos. Spontan sajalah …”
“Kenapa? Ada yang lucu?”
“Tak ada, bos.” Jawabdu si Tojang Galah.
“Kalau tidak ada yang lucu, kenapa tertawa?”
“Ketawa saja bos. Enjoilah …” Jawabdu si Buwok Kariting. “Ketawa itu kan sehat. Kalau sehat berarti kuat. Kalau kuat kita bisa bekerja apa saja, kan bos …”
“Lalu kenapa kalian tidak ketawakan kegagalan teman kamu si Besar Mata ini?”
“Kasihan bos …”
“Kenapa? Kan cuma ketwa saja, bukan kenapa .. kenapa.”
“Ya, tapi tak enak juga bos,” cakdu si Hirung Mancung di Lom.
“Tak enaknya dimana coba. Saya ingin tahu …”
“Tak enaknya di kami. Enaknya di bos …”
“Kenapa?”
“Karena kami semua ini gagal, bos. Bukan cuma si Besar Mata saja,” jawabdu si Gomuk Balak.
“Oke .. oke. Itu tak enaknya. Kalau ada yang tak enak pasti ada enaknya. Nah, enaknya dimana?”
“Bos maafinlah kami …”
“Apa kalian bilang?”
“Bos baik hati. Pasti memaafkan si Besar Mata. Bukankah begitu bos?”
Tak uk uk ya …
“Tak uk ukitu apa sih bos?”
“Nantilah … Saya tanya yang lain dulu …”
--------------------------
Tisunggigih
Oleh Yai Amin
Novelet Panglapah (13-TAMAT)

“KAMU rambut keriting …!”
“Siap bos …”
“Kenapa kamu sampai tidak mampu mengalahkan Mat Bubus?” Tanyadu Mat Solar.
“Karena jurus-jurus yang Mat Bubus perihatkan kepada saya sungguh di luar dugaan …”
“Kenapa bisa begitu, Ting?”
“Pertama, karena baru pertama kali itulah jurus yang diperagakan Mat Bubus, saya lihat. Sebelum ini belum pernah saya lihat bos …”
“Oke, yang kedua?”
“Tidak ada dalam buku, bos …”
Ha ha ha ha …
“Lantas, kalau tidak ada dalam buku, kenapa memangnya?”
“Ya, tak bis dipelajarilah bos.”
Mat Solar mih ngangguk bagawoh.
“Nah, kamu Gemuk Besar …”
“Siap bosku …”
“Kenapa sampai gagal?”
“Karena tak ada cewek bos …”
“Maksudnya?”
“Ya, kita kan laki semua. Perempuan tak ada. Coba kalau ada, satu saja, ceritanya akan beda, bos.”
“Beda gimana?”
“Kita pasti menang …”
“Norak kamu. Ada-ada saja …”
“Siap bos …”
“Siap apa?”
“Menerima hukuman …”
Mat Solar nginum sangrobok.
“Hidung Mancung, mana?”
“Disini bos …”
“Dimana?”
“Di dekat ketiak boslah …”
Hua ha ha hua ha ha …
“Kenapa kamu sembunyi di bawah ketiak saya?”
“Dingin bos. Sejuk rasanya ..”
“Dingin apa. Masam tau bau kelek …”
Hu huh hu hu …
“Biar awet muda bos,” cakdu si Tojang Galah.
“Biar cepat dapat jodoh bos,” jawab si Balak Mata.
“Sudah … sudah … Ribut nomor satu. Disuruh duelkeok. Ogah-ogahan …”
“Sekarang, apa yang hendak kamu katakan?”
“Tak adalah bos …”
“Apa mulut kalian sakit?”
“Tidaklah bos … Mulutku taka pa-apa. Aku baru ngomong kalau yang suruh ngomong itu bosku dan bosku adalah Mat Bensin …”
Hek hek … ha ha …
“Mat Solar,” cakdu Mat Solar.
“Ya, bosku Mat Solar …”
“Oke, kenapa kamu sampai keok, padahal aku lihat kepandaianmu bagus juga …”
“Mungkin lagi enggak bagus saja bos …”
“Enggak bagus apanya?”
“Nasibku … Seharusnya aku bisa menang dan dia kalah. Bukan dia menang aku kalah …”
“Kamu enggak menyesal kalah dari dia?”
“Enggaklah bos …”
“Lho, kenapa? Seharusnya kamu marah kan?”
“Kepada siapa saya harus marah bos?”
“Kepada diri sendirilah …”
“Buat apa bos?”
“Ungkapkan perasaan saja. Setelah itu kan bisa tenang kembali …”
“Ai begini sajalah bos …”
Mat Solar rokob pai.
Rokob kaunyin …
“Oke semuanya … Kita tos dululah.”
Masing-masing ngating sagolas balak wisky cola. Baradu golas, nginum sambil maha kuruk pok rapat. Nganik kaniyan …
Di luwah lambahan aparat keamanan rogoh sai-sai jak mobil patroli. Ngusung sanjato, ngalilingi lokasi paborik, wat cakak tanggo. Wat sai di bah bujago-jago. Wat lagi kuruk lom. Nyorbu rokob-rokob.
“Oke, kita lupakan saja kegagalan yang baru lalu itu. Mari kita sekarang bersenang-senang …” Cakdu Mat Solar sambil nganik pimpik lenjer tojang.
Triiiing …
Nginum jama-jama.
“Sekarangapa usul kalian agar bisa menghabisi Mat Bubus …?”
“Naik gaji bos ….” Kompak cawa kaunyin.
Hua ha ha ha ha …
“Jangan bergerak. Menyerahlah. Kalian kami tangkap …!”


Radu maha, nom bakas basaragam rik Mat Bubus langsung ngamanko Mat Solar, bodigat rik anak bu ahna. Tikanjot. Mak pacak api-api lagi. Tarutama Mat Solar alias Mat Selop, mih nundukku pudakna bagwoh, waktu diliyak Mat Bubus ga luwah jak pok rapat.

Tidak ada komentar:

Posting Komentar