Mang Kerio (126)
Oleh Wak Amin
BEL bebunyi. Lawang tebuka'. Yang embuka' bukannyo Cek Leha. Tapi Yunita. Senyum-senyum pulo.
"Masih inget dengan aku dak Fi kar?" Tanyo Yunita. Yang nanyo senyum, yang ditanyo bingung.
Siapolaye?
"Yunita. Yunita. Kawan es em a du lu ..."
Masih lum teinget jugo ...
"Yang galak embuat ketawa kau samo budak lanang lain. Madak'i dak inget .."
Separo inget ...
"Rasonyo kau pernah kugendong kan Yunita?"
Ha ha ha ...
"Paslatu Kar, eeeh Mang Kerio. Sudah inget kau sekarang kan?"
Mang Kerio ngangguk.
"Dak ciren lagi aku dengan kau Yu nita. Dulu biaso-biaso bae. Sekara ng cak artis. Cantik dan seksi.
"Kautu ngolahke aku Kar."
"Idakla Yun. Apo yang kuomongke tu itula yang ado di jeru atikuni."
He he he ..
"Masih cak dulula awakni Kar. Ga lak penesan disenengi cewek."
He he he ...
Mang Kerio ngajak Yunita masuk ke ruangan kerjonyo. Tinggalla Sinta samo Cek Leha tepeguk denget di kursi tamu.
"Makmano keadaan kau sekarang Yun?"
"La jando aku sekarang Fikar. Laki ku baru bae koid ..."
"Koid?"
"Masuk kubur ..."
He he he he ...
"Kau dewek cakmano Fikar?"
"Lum masuk kubur Yun."
Ha ha ha ...
"Bini kau pasti cantik yo Kar?"
"Cak itula Yun. Cantik dio dikit. Cantik kau banyak."
He he he he ..
"Kawan kito es em a dulu bukan?"
"Bukan Yun."
"Kawan kuliah?"
"Jugo bukan Yun?"
"Kawan begawe?"
"Jugo bukan ..."
"Apo?"
"Malu aku ngomongkenyo samo awak Yun. Kagek awak ngeledek aku terus ..."
Nambah penasaran Yunita. Siapo niyan bini Mang Kerio.
"Gadis dusun Yun. Namonyo Be dah," uji Mang Kerio, nyilake Yunita nyicipi keripik pisang.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar