Kamis, 10 November 2016

Pogat (3-Bola)



Cerita Lepas
Pogat (3-Bola)
Oleh Kiyai Amin

X
MULANG jak kumpul mongan di warung Serba Murah, Mang Pogat dibina nalopun Atun.  Pitu kali ya nalopun, mak diangkat-angkat. Bak apiya, mak pacak munih.
“Tidipaya si Atunsa?” Cak Mang Pogat di lom hati.
Ya mak pacak kintu Atun kok jakjona mulang tilambahan. Ya mulang diantak Mang Manggut sang bos, rik mobil. Hagada kok tamtu. Bos santai ngantak. Mak kambih ga nulak.
Saboborna, waktu di warung hanjona, ya gacawa. MIhya mak bangik rik bos. Sanak munih nambun. Hasang rik mak loga rasana bakdu kadongian hun barih.
Sai bangikna cawa buruwa. Isi duhati luwah kaunyin. Mak ongka lagi sai dirahasiako. Sinada sai haganadu Mang Pogat. Mari ya losai kaunyin.
Sonang nihan kintu sual gawean. Dihaningko karyawan barih mak ap-api.  Kumpul barong-barong di luwah pok bugawe lobih holau.  Layon mih ngalobonko stres, ya hoda nganampung kaunyin usul rik sarandu karyawan.
“Kutalepon lagida,” Cakdu Mang Pogat. Kok pandok tungguk di lambahan. Mihya mak loga kintu mak cawa rik Atun.
Ya buhodak podok warung ronik di pinggir lurung. Ya mojong di kursi kayu tojang. Nalepon Atun. Ya buharop Atun wat di lambahan.
Angkat Atun …
Cepat Atun …
 Cepatlah Atun …
Ambil dong Atun teleponnnya …
“Ya .. halo.” Sawarana Atun. Ompai jak kamar mandi. Sakik tanihi. Mising sangarobok. Radu sina muloh lagi ti kamar pokna turui.
“Atun ya?!” Mang Pogat ragu bakdu   sawarana Atun burubah parau.
“Betul . Ini Pak Pogat ya?” Atun ga ngayakinko bagawoh  kintu bonor sai nalepon gantasa Mang Pogat.
“Atun sakit?”
“Enggak Pak. Atun sehat-sehat saja.”
“Suaranya kenapa parau?”
“Bukan suara itu Pak Poga. Tapi penerimaan teleponnya yang terganggu. Maklumlah Pak. Sekarang kan lebih banyak turun hujan. Lebat. Mana petir pula,” jolas Atun. Mojong di kursi ngahadapko pudakna  di dopan kaca hias.
“Pak Pogat tumben telepon Atun sore-sore. Ada apa ya?” Atun makkung pacak kintu Mang Pogat ga cawa sual sikapna balakangansa sai burubah di pok gawean.
“Bapak minta maaf ya Tun …”
“Soal apa Pak?” Tanyadu Atun. Lokok bingung apiya hagana Mang Pogat dibisa.
“Itu Tun .. Kata teman-teman kamu, seperti Lia dan Fitri, kamu sering nanya sama mereka, kenapa Pak Pogat belakangan ini lain dari biasanya. Ada apa ya …
Makkung ongka jawaban.
“Tun …!”
“Ya Pak.”
“Betul kamu tanya itu. Kalau memang betul enggak apa-apa. Bapak enggak marah kok.”
“Betul Pak.”
“Kenapa ya Tun, kalau bapak boleh tahu?”
“Enggak apa-apa Pak. Cuma Atun merasa ada yang berubah pada diri bapak. Biasanya bapak suka ber canda, ketawa dan cerita macam-macamlah. Atun perhatikan beberapa hari belakangan hilang semua nya itu. Atun penasaran, makanya Atun  sharing sama Lia dan Fitri,” torang Atun, nganik kaniyan cokelat jak lom kaling.
“Ok ooo … begitu. Boleh bapak cerita kan ya Tun?”
“Boleh Pak,” cakdu Atun, ngakuk luwot kaniyan jak lom kaling.
“Nanti ya Tun. Kita tutup dulu teleponnya. Bapak cari tempat yang aman dulu …”
Dipa pokna?
Di pos ronda. Ga dipa lagi. Sopi. Makkung ongka hun sai ratong. Jaga pos. Jadi Mang Pogat pacak nalipon sambil anggulik.
Kriiiing …
Kletek …
“Pak Pogat?!”
“Iya Tun. Bapak sekarang lagi di pos ronda. Aman dan terkendali Tun. Sepi. Jadi bapak bisa cerita banyak soal kita berdua …”
“Atun siap mendengarkannya Pak.” Atun mojong podok jandilo. Ngaliyak tiluwah sangarobok. Radu sina togak podok rawangdu kamar.
“Begini Tun ceritanya. Sejak isteri bapak datang ke kantor beberapa waktu lalu itu, sampai di rumah be lum juga reda marahnya. Bapak terus disalahin, termasuklah kamu. Malah kamu dianggap biang keladi nya segala. Isteri bapak tak terima bapak ngebelain kamu. Karena menurut bapak, kejadian kemarin itu kan murni urusan kerja. Betul kan Atun?”
“Betul Pak,” jawabdu Atun. Andongi talepon jak hape sambil anggulik.
“Nah, itulah awalnya Atun. Sampai sekarang isteri bapak masih marah sama kamu. Dia tetap menuduh bapak selingkuh sama kamu, Tun.”
“Astaghfirullah.” Tikanjot, Atun ngaraba dadana. Diusap-usapna sambil ya cawa … “Tenang ya Tun. Tenang … tak apa-apa.”
“Kenapa Tun?” Mang Pogat rabai kintu, bakdu tikanjot, Atun kona sorangan jantung.
“Enggak kenapa-kenapa Pak. Suara geledek barusan terdengar. Keras sekali …”
“Mau hujan ya Tun?”
“Belum Pak,” jawabdu Atun. Ngaliyak tiluwah jandilo. Lokok torang harani. Padohal sangarobok lagi maghorib ratong.
“Ah yan bener Atun. Biasanya kalau ada terdengar geledek, hujan bakal turun sebentar lagi.”
“Enggak tahu kenapa ya Pak. Mungkin hujannya turun saat tengah malam,” jolas Atun ngahurikko televisi, nuntun  sambil ngahaningko curitana Mang Pogat.
“Nah, jadi Tun, karena ibu melarang saya  ketemuan dan ngobrol lagi sama kamu, akhirnya bapak menyerah Tun. Tapi bapak belum tahu apa yang harus dilakukan. Setelah dipikir matang, lebih baik bapak menuruti omongan isteri bapak.Demi keselamatan bapak, kamu dan lain-lainlah.”
Atun lokok nyopok saluran tivi sai holau.
“Tun …”
“Ya Pak.” Disopok-sopok, wat ya filom barat jaman bahulak. Koboi.
“Apa salah tindakan dan sikap bapak itu, Tun?”
“Tidak juga Pak. Cuma seharusnya bapa tidak mengambil sikap yang sama sekali berbeda dengan kebiasaan baik sehari-hari …”
“Iya Tun. Tapi mau gimana lagi. Bapak jadi serba salah. Tidak dituruti bapak takut ibunya datang lagi ke kantor. Dituruti kamu dan teman-teman yang lain jadi ikut kena getahnya …”
“Enggak juga sebenarnya Pak. Asalkan bapak mau bilang terus terang sama Atun dengan yang lain. Kan beres,” cakdu Atun maha posai ngaliyak garubak kudo tisolpok kuruk lom lubang balak.
“Betul juga katamu Tun. Sekali lagi bapak minta maaf ya …”
“Maafnya diterima Pak Pogat,” cawadu Atun lokok ngikik ngaliyak garubak tisolpok, kudana cangkolang.
Mang Pogat lokok ga cawa.
“Tun. Bapak mau tanya, boleh kan?”
“Boleh Pak.”
“Kamu sama Pak Manggut kemarin itu  …”
He he he he ..
“Tun …”
Atun lokok ngikik ngaliyak garubak lapah mak buban.
“Tun …”
“Ya Pak.”
“Atun ketawa kenapa?”
“Lucu Pak Pogat.”
“Lucu kenapa Atun?”
“Ini … filem di televise. Roda gerobak berjalan enggak pakai ban …”
“Ooooo … Bapak kira soal Pak Manggut.”
“Pak Manggut. Kenapa emangnya Pak Pogat?”
“Enggak Tun,” jawabdu Mang Pogat. “Tapi …”
“Tapi kenapa Pak?” Atun ngaronikko volume sawarana televisi.
“Enggak apa-apa. Bapak pamit ya … Daaaagh!”
“Dadagh juga Pak Pogat.”
Plak .. pak .. plak .. pak …
“Mama?!”
Mang Pogat tikanjot. Waktu ya ngaliyak tibalakang, Rita togak sambil anjolit.
“Masih ya?!”
“Masih siapa Ma?” Mang Pogat  icak-icak mak pacak.
“Mau bohong sama mama ya?!” Rita nyubik pipi Mang Pogat kabolah mangabolah. Sai kona cubik mak wat sakik. Mih bak apiya banguksa pocak andower.  Ngalibar. Juk tojang mak tojang. Ngunyut cak hun bingen.
“Bohong apanya Ma?” Mang Pogat makkung ngaku. Anggomanna kok pacak bakdu andongi jak jona, jak luwah pos ronda. Mang Pogat talepon-taleponan rik Atun.
“Ngaku tidak Pa? Kalau tidak mama banting ini hape …” Ancamdu Rita, suya mak katahanan lagi.
Mang Pogat mih rokob.

XI
“CERAI kita Pa,” jorit Rita sambildu miwang dunggak pok turui.
Mang Pogat cuba ngarayu anggomanna supaya dang corai bakdu sual Atun. Kintu pacak batalkojugaya. Sobabna, kintu jadi corai nambun rugi jak untungna.
“Tidak Pa. Sekarang antarkan aku ke rumah orang tuaku,” cawadu anggomanna. Lokok miwang. Bakdu anjorit-jorit, Mang Pogat bugancang nutup banguk Rita mariya mak kadongianga bak hun sai liyu.
Tolahna jolma, apilagi tatanggo podok. Kodok liyu juga pacak. Hiran bakdu saunisi mak pornah Mang Pogat  bubalah rik anggomanna.
Bak api, mak ongka potir mak ongka galedek, Rita anjorit mangking. Api sai hal. Api buntu, ga nganak, api bakdu sai barih.
Untungda, tiyanja mih andongi bagawoh.  Makya wat tungguk ga nyopok panyobab  Rita rik Mang Pogat bubalah dibingisa.
“Ma .. Maafkan papa ya Ma. Papa akui tadi itu memang papa ngobrol sama Atun. Tapi sekadar ingin menjelaskan soal kita tempo hari,” jolasdu Mang Pogat.
“Soal apa?” Rita minjak.  Ditabukna pudak Mang Pogat. Tapi diilakko. Karuwana kona nihan.
“Aduh Ma. Kenapa saya ditampar?” Tanyadu Mang Pogat. Rogoh jak pok turui. Lapah tijandilo.
“Pokoknya antarkan mama sekarang,” dosakdu Rita. Rogoh jak pok turui. Ngamodoki  lakina. Ditarikna kawai, pandok suhak.
“Pa …”
Mang Pogat mih rokob. Ya mak pacak lagi rik api norangko sual Atun rik anggomanna. Bangikya rokob bagawoh. Disurilankona Rita, lokok suya. Pudakna, siyau kaunyin-unyin.
“Kalau papa tak mau antar, mama pergi sendiri saja,” cakdu Rita ambukak garubuk. Ngaluwahko paka ian, dikurukko tilom tas.
Mang Pogat mih togak. Ya mak ongka reaksi api-api. Dikonaikona anggomanna nyusun pakaian di lom koper. Disung luwah jak kamar.
Rawang mak ditutup. Mang Pogat mih cawa di lom hati. “Astghfirullah. Kuatkan nyakya ya Allah …”
Diliyakna jak jandilo, Rita lapah luwah jak lambahan. Mak ngahadang lagi ojek. Lapah tidopan. Cakak opelet.
Wat rasa ga nutul Rita. Mihya biyak kukutna ga lapah. Bak apiya. Dilom hati ya miwang. Nyolsol uwat, suya uwat, macom-macomda.
Mang Pogat luwah jak kamar. Dihurikkona televisi. Nuntun juga ya. Ga turui mak tikaturui. Ga lapah, lapah tidipaya. Bangik ngahampar di dopan televisi. Nginum kopi mamis rik ngudut .
Tungguk jam ruwa bolas, Mang Pogat makkung haga turui. Matana lokok mantop nuntun acara televisi. Holau-holau acarana. Wat ya filom, wat hoda lawak-lawakan. Lucu kamona. Sapa jugaya sai nuntun pasti maha ngikik.
 Suwai batang rukuk kok radu diudut Mang Pogat. Kopi pak golas. Ya mak ngingokko lagi sual anggoman na. Ya fokus nuntun acara televisi. Cutik-cutik maha, minjak, mojong ngaliyak hantu lapah di rang raya. Sompat togak waktu ngaliyak vampir torbang radu ngahisap rah jolma.
Juksipa Rita?
Kok turui di kamar umakna. Ubakna malih di kamar kabolah. Kok uni kosong. Ganta ubakna turui disan. Si umak turui podok Rita. Di lom hatina kilu tulung rik Tuhan, supayo rumah tanggo anak naja rukun dan damai.
Joh pagina, radu ngopi susu rik nganik kaniyan amboli jak bibi anjual kaniyah sai liyu tiap pagi, Mang Po gat singgah sangarobok di pok rikianna jak ronik, Mang Latif.
Mang Latif tikanjot hoda waktu Mang Pogat ngonjuk pacak kintu anggomanna kilu corai bakdu lapah buruwa rik mouli holau.
“Sekarang Ritanya dimana Gat?” Tanyadu Mang Latif radu ngonjukko susu-an hun maranai amboli busi motor.
“Di pok jolma tuhana,” jawabdu Mang Pogat. Anggisir kursi rotan, dihojongina radu sina.
“Kalau kataku Gat, susul sajalah ke rumah orang tuanya. Jangan kau biarkan. Tak baiklah …” Sarandu Mang Latif.
“Tapi Tif, aku tak enak sama orang tuanya,” cakdu Mang Pogat. Rabai disuya-i jolma tuha anggomanna. Sai pasti liyomnana tungguk di langik pitu.
“Kalau kamu gak berani sendirian, nanti aku temani Gat. Aku siap saja.” Mang Latif haga nulung Mang Pogat bakdu mak tega rasana mak ditulung. Anak makkung ongka. Sangarobok lagi badan tuha. Sayang mun ga bupisah.
“Terima kasih Tif. Nanti kukabarilah kau …”
“Jangan lama-lama, nanti kelupaan.”
“Iya. Bereslah itu.”
Podok jam ruwa bolas Mang Pogat tungguk di pokna bugawe. Lia modokina. Cakna, bos ga cawa. Ganta? Kok tamtuda. Mak kambih joh pagi.
Cawa apiya?
Mak cawa api-api. Mih ngorah gancangda nagih. Kintu uni saro ga nagih nasabah. Sisip cutik, lijung ning galko hutang. Pacak hangok Minjak Mulaksa.
Agak lobon cutik sakikdu hulu Mang Pogat. Hortinana, wat sai ngangarikiina pok jolma tuha Rita. Sai ponting lagi gantasa, ya kuruk bugawe pai. Mun mak kuruk pacak dihodakko hun. Lobondaya  mata pancaharian. Lobon lukak. Ga bugawe dipa. Nambun saingan gantasa.
Sai ditomuni partama kali kuruk kantor, sang bos, Mang Manggut. Ducuriitakonada kajadian konarian ho. Mang Manggut mih andongi. Ya makkung ngonjuk nasihat rik jalan luwah.
Mang Manggut luwah sangarobok. Mang Pogat dikorahna mojong dapai. Wat sai haga diakukna. Pado hal ya luwah nomuni Lia rik Fitri.
Ga ngapi?
“Cepat jawabannya ya,” cakdu Mang Manggut. Butigo togak podok rawang luwah ti balakang.
“Jawab apa, Pak?” Tanyadu Lia.
“Iya Pak.Soal apakah itu? Kami siap membanu,” cawadu Fitri. Lokok ngaraba-raba masalah api ya sai dihadopi bosna gantasa. Mun wat, balak api ronik.
“Soal Pak Pogat …”
Haaaa …
“Isterinya minta cerai sekarang.”
Haaaa …
“Seriuskah Pak?” Lia lokok mak parcaya bakdu Mang Pogat makwat bucurita sual sina.
“Kejadiannya  kemarin malam …”
“Pak Pogatnya dimana Pak?” Lia haga kuruk ruangan bosna ga ngaliyak Mang Pogat. Mihya dicogah Mang Manggut.
“Tak usah Lia. Biar Pak Pogat menenangkan diri dulu di dalam. Biar pikirannya tenang. Paham?”
“Paham Pak,” jawab Lia rik Fitri. Tiyan ruwaja ngaku mak pacak idan ya Mang Pogat kuruk. Ompai pacak bakdu Mang Manggut cawa ompaisada.
“Sekarang usul kalian berdua apa?”
Lia rik Fitri bupikir sangarobok. Di pas hitungan kasapuluh, Lia cawa …
“Pak …”
Mang Manggut muloh lagi jak togak mariksa absensi karyawan.
“Sudah ada Lia?”
“Temu saja langsung Pak.”
“Betul Pak,” cakdu Fitri. Mun porlu, Mang Manggut ngarikiina supayo  mak lagi bularut-larut.Gancang losai tambah holau.
“Oke … silakan bekerja kembali seperti semula,” cakdu Mang Manggut.
Mang Pogat mak tidipa-dipa  jak jona. Ya mih mojong ambaca koran ompai timboli jona.
“Jadi Pak Pogat, saya dan seluruh teman-teman di kantor ini siap menemani kamu silaturahmi ke mertua kamu …”
“Benar Pak?”
“Iya benar. Kalau ada apa-apa nanti, bilang saja pada saya, Pak Pogat. Tak usah malulah, segan dan pikiran macam-macam …”
“Baik Pak.”
“Oke?”
“Oke Pak.”
Pocak haga torbang Mang Pogat luwah jak ruangan bosna. Urusanna rik Rita, sabagian kok losai. Tinggal lagi ratong tilambahan jolma tuhana nonti.
Lia rik sai barih kompak tiba-tiba togak sambil cawa juk sija …”Selamat datang Pak Pogat …”
Mang Pogat mih sonyum-sonyum bagawoh. Mihya bakdu ngaliyak Atun, Lia rik Fitri sonang kabiyansa, lupa kaunyin parsoalan. Gairah bugawe muncul luwot.

XII
DIRIKI-I Mang Manggut, Mang Pogat tungguk dilambahan mantuhana dibingi, pas nihan boduk Isya’. Pak Rafli, mantuha bakas, lopas nyambut tiyan ruwaja, ngajak sumbahyang Isya’ bujamaah.
Ngaraso makkung tuhaga, Mang Manggut  mamparsilako Pak Rafli jadi imam. Masalahna, layonda tuha ngura, mihya api salahna bos pok bugawe Mang Pogat ngimami sumbahyang .
Lamo hoda mutukko sapa sai ga jadi imam. Bakdu mak putuk, mantuha bai Mang Pogat luwah jak kamar.
“Nak Pogat sajalah abuya,” cakdu indok Rita rik Lakina, Pak Rafli.
Pak Rafli mih sonyum. Ya mak haga maksa Mang Pogat jadi imam. Bakdu, kintu mimang ragu apilagi mak pacak, ga diapikoya.
Halokna, gengsi api sai barih, Mang Pogat haga jadi imam sumbahyang Isya’. Mantuha baina sonang. Mihya mantuha bakas makwat. Layonda boji, rabai kintu mih mak bangik rik mantuha bagawoh.
Dipaya Ritanayo?
“Masih mengambil air wuhdu’ abuya,” jawabdu Bu Rafli. Ambontangko sajadah. Punyanga sai.
“Apa perlu saya panggil Umi?” Mang Pogat kapingin Rita turuk sumbahyang bujamaah. Dang ya posai di lom kamar.
“Tak usahlah nak Pogat. Cuma sebentar. Nanti juga dia sudah selesai ambil air wudhu’nya,” jolas mantuhana bai.
Mang Pogat maju tidopan. Ngaliyak lakina sai jadi imam, Rita haga kuruk kamar muloh.
“Rita. Ayo nak kita sembahyang!” Indokna ngating pungudu Rita, diajakna sumbahyang podokna.
Rita bijak hati.
“Sudah. Jangan pula kau turutkan rasa bencimu itu nak,” nasihat  indokna. Rita sompat  ngaliyak lakina togak. Ga tikajaluwak. Bu Rafli ngating punguna, lobih podok rikya. Karuwana sumbahyang di shaf bala kang Pak Rafli rik Mang Manggut.
Bugaya cutik. Radu sina … “Allahu akbar …” Fasih nihan pocakna. Radu ambaca Al-Fatihah, dilanjutko ambaca suroh Al-Ashr. Lancar juk wai  rogoh jak gunung …
Rakaat partama oke, karuwa lobih oke. Katolu juksina hoda. Kapak goh-goh hoda.
Lopas sumbahyang, dilanjutko ambaca du’o. Mang Pogat nyilahko mantuhana sai budu’o. Mantuhana ngorah Mang Manggut.  Bakas handak sija nulak halus.
Akhirna, tiuloh  luwot rik Mang Pogat. Bakdu mak siap ambaca du’o, biasona jolma di balakang, shaf par tamo karuwada kira-kira, Mang Pogat ngamutusk ambaca du’o sija …

   “Ya Allah, jadikanlah rumah tangga kami rumah tangga yang sakinah mawaddah wa rohmah
        Rumah tangga yang di dalamnya dinaungi sinar kasih sayang-Mu …

                    Ya Allah, rukunkanlah kami selalu
                             Bila ada sesuatu yang mengganggu hubungam di antara kami,
                                   Maka bantulah kami untuk menyelesaikannya, ya Allah
                                        Karena hanya Engkaulah yang dapat membantu kami
                                            yang hina lagi dina ini …

                                              Ya Allah, jauhkanlah kami dari segala bala, musibah dan bencana
                                                 Tolonglah kami agar terhindar dari semua cobaan, kecil maupun besar
                                                    Pertolonganmu itu ya Allah, kami harapkan selalu
                                                      Karena hanya dengan pertolongan-Mu jualah kami bisa hidup rukun,
                                                        tenang dan leluasa menjalankan perintah-Mu
                                                           menjauhi larangan-larangan-Mu, dan selalu berada di jalan
                                                              yang Engkau ridhai …

                           
                                Ya Allah, jadikanlah  berkumpulnya kami malam ini sebagai ajang
                                    silaturahmi  yang membawa manfaat
                                         Jadikanlah juga pertemuan kami ini sebagai pertemuan
                                           kekeluargaan yang selalu mendapat rahmat dan                                     
                                               inayah-Mu …
                                  
                                Amin ya robbal alamin ..
                                    Robbana latuzigh quluu banaa ba’da iz hadai tana
                                      Wahablana min ladunka rohmatan innaka antal wahhab ..

                                         Robbana aatina fid dunya hasanah wafil aakhirati hasanah
                                           Waqina adzaaban naar …

                                              Subhaana robbika robbil izzati ‘amma yashifuuna
                                                 Wassalamun ‘alal mursaliina wal hamdu lillaahi
                                                        Robbil ‘aalamiin …”


Tok … tok … tok …
“Assalamualaikum …” Lia sai ngucap salam.
“Waalaikum salam warohmatullohi wabarokatuh,” jawabdu mantuha bai Mang Pogat. Haga minjak. Mihya Pak Rafli sai ompai radu salaman, ngorahna mojongda muloh.
“Biar abuya saja yang buka,” cakdu Pak Rafli.
Kretek …
Kresek …
Rawang dibuka …
“Malam Pak,” cakdu Tuti, Iyem, Atun, Lia rik Fitri. Sai-sai nyalami pungudu Pak Rafli.
Radu tiyanja kuruk dilom, mak uni sina ratongda munih Mang Latif rik anggomanna.
Lambahan ponoh bak tamu. Rita bugancang ti sangkolak . Ya nyiapko inuman. Guwai tamu sai ratong di bingisa.

BOLA KOLPAH …  
          

 

Tidak ada komentar:

Posting Komentar