Kamis, 02 November 2017

Embedat (3)

Cerita Pilihan



Embedat (3)
Oleh Wak Amin



4

"HAAA ...?!"

"Telambat kito kalu mak itu," bisik Jul. Dio ngajak Mansur enjingok bu dak yang embedattu. Tapi masa lahnyo dimano budaktu sekarang.

"Kito tanyo duken samo mamang buburtu," kato Jul.

"Biar aku bae," simbat Jakir. Marak'i mamang bubur, nanyoke alamat wong yang embedat, bukan keno bedat.

"Kalu yang maling mamang dak tau. Tapi kalu yang keno bedat mamang tau," uji mamang bubur pecak nak nangis.

Kesiyanla. Warung baru bukak, barang abis galo ..

"Dimanola kiro-kiro mang?" Mansur betanyo. Daripado dak boleh apo-apo, kalu bae yang keno bedattu gek ado enjukan.

"Kamuk nyabrang. Ado lurung di kanan. Masuk bae. Ado rumah paling ujung. Itulah dio rumahnyo. Tanyo bae samo uwong parak situ. Mano rumah Mang Ridwan. Tau galo ..."

"Payu kalu mak itu terimo kasih Mang. Kami nak ke rumah Mang Ridwantu. Kalu bae dio ado ..."

"Ado ... Cayola samo mamang."

"Mang ...!" Badu metuke duit logam seribu perak dari kantong celano nyo yang la seminggu dak dicuci-cuci.

"Dak usahla ponakan. Namang gratiske bae arini ..."

Di rumah Mang Ridwan ...

Eeeek ... Eee .. Eeeek ... Eee..

Eeeeek .. Eeee .. Eeek .. Eeee ..

Eeeek .. Eeee .. Eeeek .. Eeee ..

Mang Ridwan nangis. Dak berenti dari pagi tadi.

"Sudahla Kak. Ikhlaske baela. Mungkin lum bagian kito," kato bininyo sambil enggosok-gosok paho Mang Ridwan.

"Auuuw ... Geliii."

Salah gosok. Tegosok burung merpati. Mekikla Mang Ridwan. Tapi idak marah. Karno dak sakit. Kelemak'an malah.

Tok .. Tok ... Tok ...

"Assalamualaikum," kato Mansur. Sopan niyan. Pecak bujang nyanjoi calon mertuwo.

"Waalaikum salam," simbat bini Mang Ridwan.

Becepet tegak. Endeketi lawang. Mang Ridwan arep-arep cemes. Siapo niyan yang datang siangni.

Nyeeeet ...

"Siang Bu. Apo ini rumahnyo Mang Ridwan, yang punyo warung deket pohon nangkotu?" Tanyo Mansur sambil embungkukke badan.

"Bener," uji bininyo. "Kamuk berempatni siapolaye?"

"Kenalke duken. Aku Mansur punyo namo. Sebelah kiri Jakir. Kananni Badu. Diburi aku, Jul. Panjang ceritonyo Buk. Boleh dak kami masuk duken?"

"Boleh bae ..."

Selesai salaman dengan Mang Ridwan, Mansur nyeritoke ngapo sampe datang betamu ke rumah kayu becagak pendekni.

Bukan nak ngapo-ngapo. Dasar pe nasaran bae. Biasola caro budak mudo. Segalonyo nak tau. Dak ke cik dak besak, nak ditanyo galo-galo.

Mang Ridwan tediem ...

"Bener dek. Semalem kejadiannyo. Abis galo dagangan mamang. Mulak'i dari gulo, minyak lampu, rokok sampe konpresor kecik," uji bini Mang Ridwan terus terang.

"Kami berempat melok sedih, Bik, Mang Ridwan," kato Jakir cak keiyoan niyan.

"Padohal dek. Asak tau bae. Duit beli dagangantu dapet minjem. Baru sekali dibayar. Bayangkela olek adek berempat. Apo dak mumet palakni."

"Iyo Bik. Dak kewawo kami emba yangkenyo. Taula makmano sakit nyo atini keilangan barang berego tu," uji Jul, cak betatuan bae. Beu bah alim. Alim sabak. Siang alim, malemnyo ngerabak.

"Tapi dek. Kalu kamu pacak nulung mamang nemuke budak yang embe dat warungtu, mamang terimo kasih niyan," kato Mang Ridwan.

La dak nangis lagi. Cuman mato masih bengkak.

"Iyo dek. Kalu kamu pacak, tolongla mamang bibikni," uji bini Mang Ridwan, ngarep niyan barang dagangan biso balik.

Mansur samo konconyo senyum bae.



5

ABIS makan siang gratis, Mansur cs mintak ijin samo Mang Ridwan
nak nyari budak yang embedat wa rungtu. Jauh jugola sebenernyo. Kar no naek becak, jadi deketla.

Kato budak parak warung, dio dak pulo kenal niyan samo budak yang embedat warungtu.

"Tapi kalu kakak berempat nak nyu bo nyarinyo, terus bae ke ujung sa no," uji budak yang masih duduk di bangku sekolah menengah pertamoni.

Dio nunjuk ke kanan.

"Jauh dak dek?" Tanyo Jul.

"Kalu bejalan jadila jauhnyo. Tapi kalu bebecak cak kakakni, deket igola."

Kalu tadi Jul yang ngayuh becak, sekarang giliran Jakir. Mulonyo nolak karno lesu. Karno la giliran dio yang ngayuh, dak pacak dak, mesti ngayuh.

Ngayuhla akhirnyo Jakir. Antaro ga lak dengan idak, ampir bae nyerem pet uwong tuwo yang lagi jalan se hat. Walau la bungkuk tetep sema ngat olahraga jalan sikil.

Apo dak hebat uwong tuwoni, kato Jakir jeru ati. Sesiangni masih bae jalan sehat. Dak takut kalu asam urat kumat.

Kriiing ...

Kriiing ...

Kriiing ...

Banyak budak maen ekar. Tepakso turunla Jakir . Mansur, Jul samo Badu dikongkonnyo bejalan bae. Kalu dipaksoke kitoni pacak numbur budak-budakni.

"Nak kemano Kak?" Tegur budak rambut ikel mayang sambil nyekel ekar.

Mansur yang ditegur langsung nyim bat. "Katonyo disino ado budak yang ecak-ecak jagoan cak itu. Bener dak dek?"

"Bukan lagi ecak-ecak Kak. Iyola niyan. Kami bae kalu negur lang sung diomongi, nak ngapo.  Nak mintak duit apo?"

"Bukan. Apo kakak berempatni nak nemui kakak yang jagoantu?" Ta nyo budak rambut tipis keeranan. Nak ngantarke nyawo apo.

Mansur manggut. Ngiyoke.

"Amun ujiku dak usahla Kak. Kalu bonyok rai kakak berempatni." Si rambut tipis ngingetke.

"Ngapo biso mak itu Dek?" Tanyo Jul. "Kami jugo pacak kungfu, se dikit-sedikit."

"Kungfu?" Rambut ikel mayang ketawo ngakak. Rewang main si ikel langsung marak'i. Nganjurke Mansur samo konconyo balikla bae.

Karno gengsi, daripado malu di depan budak, lemakla malu di depan mertuwo, ye dak?

"Memang ado berapo ikok uwong jagoan disini?" Jul betanyo sambil ngengkeng.

"Kakak nak tau?"

"Iyo .."

"Ado sepuluh ikok Kak. Kebel galo. Janganke besi, setrum bae dak mempan. Langsung mati listriknyo."

Ha ha ha ha ...

"Embudike kakak bae kamuni," uji Badu, tetep dak cayo. Kalu duwo ikok cayola.

"Kalu kakak dak cayo, melok aku," kato rambut tipis.

"Kemano?"

"Ke ujung sano."

"Oke. Siapo takut?" Kato Jakir. Supayo dikatoke ngelawan, ngepelke tinjunyo pecak nak nyupakke uwong.

Singkat cerito ...

Bejalanla uwong empatni, direwa ng rambut tipis. Dak lamo igo. Ke temula rumah kayu buruk.

"Naaa ... Itula Kak uwongnyo," uji rambut tipis ngadepke rainyo ke sepuluh ikok lanang sedang duduk di bawah rumah sambil manggang ubi kayu.

Idak bebaju, rambut gondrong, kulit item, ngudut kuat. Ngopi mak itu jugo.

"Idak salah apo Dek?" Mansur la ciyut dikit nyalinyo.

"Kupanggilke baela ye Kak. Makma no kiro-kiro?"

"Dak usahla Dek. Jadila. Asak kami tau bae. Kagek-kagek kami temui lagila uwongtu."

Kato budak kecikni, kalu dak ma ling, yo macem-macemla gawean nyo.

"Tapi lucunyo ye Kak. Kamek disini dak ulah kemalingan .."

Haaaa ...?

Tidak ada komentar:

Posting Komentar