Novel ...
Entok (2)
Oleh Wak Amin
Oleh Wak Amin
3
WAK Yeng dapet giliran pertamo ngayuh becak. Mulonyo enteng. Karno becak lum bejalan, pas Wak Pet, Wak Lung samo Wak Agus duduk di jeru becak, terumpak abang rainyo Wak Yeng.
WAK Yeng dapet giliran pertamo ngayuh becak. Mulonyo enteng. Karno becak lum bejalan, pas Wak Pet, Wak Lung samo Wak Agus duduk di jeru becak, terumpak abang rainyo Wak Yeng.
Eeeeekh ...
Eeeekh ...
Serempak noleh.
"Ngapo Yeng. Nak mising apo? Misingla duken," kato Wak
Pet, enggilingke palaknyo sambil ngoceh ...'Ado-ado bae Wak kitoni. Baru
nak ngayuh, le nak mising.'
Kloneeeng ...
Akhirnyo becak bejalan jugo. Walau lambat makkayo gondang bejalan, jadila. Yang penting bejalan.
Supayo dak kerasoan gino puasonyo, benyanyila Wak Pet samo duwo konconyo di jeru becak.
Apo nyanyiannyo?
"Becak ... Becak
Antar kami gancang
Kami nak mancing iwak
Baliknyo ado yang dibawak ...
Antar kami gancang
Kami nak mancing iwak
Baliknyo ado yang dibawak ...
Becak ... Becak
Cepetla kau becak
Iwaknyo la mencak-mencak
Pengennyo diagak-agak .."
Cepetla kau becak
Iwaknyo la mencak-mencak
Pengennyo diagak-agak .."
Kloneeeng ...
Becak berenti.
"Wak Agus gantian ngayuh," uji Wak Pet. Gantian ngayuh, Wak Yeng keringetan. Nafasnyo ngos-ngosan.
"Payah Wak?" Tanyo Wak Lung sambil embelongke mato. Maksudnyo ngajak Wak Yeng penesan.
"Bukan lagi payah. Mati pacak ..."
Ha ha ha ha ...
"Siap?" Pekik Wak Agus.
"Siaaap ..."
Dio dakdo ngayuh dak. Cuman endorong bae. Tedorongla. Tapi samo cak Wak Yeng tadi. Lambat niyan becak bejalan.
Sampe di jalan yang nurun ...
"Siap dak?"
"Siaaap ..."
Karno jalannyo nurun, sekali endorong becak langsung bejalan. Gancang niyan.
"Waw ... Alangke ngebutnyoni, " uji Wak Lung. Mak itu jugo kato Wak Yeng samo Wak Pet.
Dimano Wak Agus?
Jauh di buri. Dio sengajo lepaske becak. Kalu idak, sarola
dio. Kecuali kalu dio duduk, ecak-ecak ngantuk. Tapi dak sempet
taditu."
Kloneeeng ...
Becak naik tanjakan. Tenaikla dikit. Kiro-kiro limo meterla.
Karno dak dicekel Wak Agus, becak tepundur ...
Haaaa ...?
Wak Agus tekejut. Becak jalan mundur. Tepaksola dio ngelak. Alhamdulillah dak keno.
Cuman konconyo ...
"Waw becak joget," pekik Wak Lung, kesenengan. Apolagi sudah mundur, maju lagi. Mak itula sampe duwo kali.
Becak berenti pas di jalan lurus. Di selo turunan samo tanjakan.
Wak Agus baru endeket.
"Maaf yo, telepas ..."
Haaaa ...?
"Telepas...?" Tigo konconyo teeran-eran nyelik Wak Agus pecak uwong sakit perut.
"Sudah kalu mak itu. Karno ini jalan nanjak, dak mungkinla
Wak Agus pacak ngayuh dewekan," kato Wak Pet. Bepikir denget. Dahtu ...
"Kito dorong bae samo-samo. Setuju?"
"Setujuuu ..."
4
KIRO-kiro sepuluh langkah parak danau dak betuan, Wak Lung giliran ngayuh. Dak cukup semenit la nyampe. Dio dorong bae becaknyo dengan tangan sikok.
KIRO-kiro sepuluh langkah parak danau dak betuan, Wak Lung giliran ngayuh. Dak cukup semenit la nyampe. Dio dorong bae becaknyo dengan tangan sikok.
Kloneeeng ...
Nyampeeeeee ...
Becak ditarokke parak cagak. Wak Lung samo konconyo mulak'i mancing. Namonyo jugo mancing di tempat tebukak, panas la jelas.
Lain ceritonyo kalu mancingnyo di tempat mancing. Ado
pondokan, ado dudukan, ado musik pulo. Kito tinggal mancing. Iwaknyo
besak-besak mak tegem. Tapi bayar kalu nak masuk.
Naaa ... Ini kan idak mak itu. Modal dengkul mak kato
uwongtu. Iwak ado, gratis pulo. Tapi itula. Panasnyo mintak ampun. Pohon
bukannyo dak katik. Ado. Tapi jauh dari danau kecikni.
Katik caro lain, buka baju. Jadike tudung kepalak. Supayo dak kepanasan. Cuman lucunyo, dak bebaju kito jadinyo.
Danauni idak tepencil idak. Parak jalanan besak. Tapi wong
dak pulo sir mancing di tempat sepi ini. Tanggung. Dekat kampung idak,
kota besak masih jauh. Tengah-tengahla cak itu.
Mangkonyo banyak nian yang komen waktu ngeliyat Wak Lung cs mancing berempat.
Bujang tanggung pakek motor dak bebege misalnyo, enggiling-gilingke palak bae.
"Apo dak puaso wak-wak kitoni?" Tanyonyo jeru ati. Umur la
tuwo, daripado mancing dak keruan aguk, lemakla enjago cucung di rumah.
Iyo kalu ado cucung. Kalu dak katik, apo yang nak dijagoke.
Benar dak?
Idak jugo. Banyak gawean. Idak enjago cucung, ngawek jalo. Pokoknyo apo baela. Yang penting biso dijadike duit.
Lain lagi adik kito yang masih gadisni. Tujuh belasanla umurnyo. Uwong duwo. Sikok embonceng, sikoknyo lagi dibonceng.
Budak duwoni sengajo niyan berenti denget bawah pohon besak. Mulonyo dak pulo tau kalu ado Wak Yeng cs lagi mancing.
Tapi, setelah nyingok kiri kanan samo buri, tejingoklah wak-wak kito yang gantengni.
Tediem denget. Sudahtu ketawo dak ngekek.
"Lucu ye Lis, " uji Novi, konconyo yang dibonceng.
"Dimanola letak lucunyotu Vi?"
"Tuwonyotu Lis. Kalu awak cak mano?"
"Kalu aku mancingnyotu."
Ha ha ha ha ...
"Walau la tuwo, yang namonyo nyari rejekitu, tetep semangat. Panas-panas tahanke bae ..."
"Oooo ...mak itu.," kato Lis ngomentari. "Kalu aku
mancingnyotu. Ngapo dak ke pasar bae. Ngapo niyan nak mancing di tempat
sepini. Kan, kalu idak ngapo-ngapo, pasti ado apo-aponyo."
"Kalu ke pasar, nak duit Lis. Mungkin bae wak-wak kitoni
dak katik duit. Kalu mancing di sini kan gratis galo. Asak galak bae
...."
"Na .. Itula maksudkutu Vi. Pasti ado apo-aponyo. Betul dak kiro-kiro?"
"Betullatu," simbat Novi, ngajak Lis jalan lagi. Gek kesorean kalu lamo-lamo beteduh di bawah pohon besakni.
Lemak sih lemak. Tapi sepi. Kitoni betino. Kalu dilanjakke uwong, kan saronyo balik ke kito jugo.
Nyetarter dikit ...
Reeen ..
"Laju Vi." Masuk gigi duwo. Bebek metik bejalan cepet. Ampir bae nyenggol bebek jawo yang nak nyebrang jalan.
Tobe continued
Tidak ada komentar:
Posting Komentar