Mang Kerio (113)
Oleh Wak Amin
17. Episode : 'Nyikso Anak'
"AMPUN ayah. Ini Sulaiman anak ayah, bukan anjing ..."
Digebuki ayahnyo bukan melawan, tapi diem bae. Mangkonyo si ba pak kesetanan. Cak uwong gilo.
Abis pake' tangan, pakek sikil. Un tung lum tesepak karno bininyo la balik dari pasar.
Nyingok anaknyo bedarah-darah, si binini taditu tekejut. Dia becepet ngambek sepatu di teras. Balik lagi langsung dibabetkenyo.
Pas pulo. Keno rai lakinyo. Dak sam pe situ bae. Dio becepet ke dapur. Ngambek piring seng besak.
Praaak ...
Digebukkenyo ke palak lakinyo. Sampe teduduk. Dak kuat duduk teguling.
Laki dibiarkenyo. Dio bawak Sulai man anaknyo ke kamar. Dio obati. Dio tanyo baek-baek.
"Salah beli rokok Buk. Ayah nak sam su tebeli jarum," kato Sulaiman. La ilang nangisnyo.
Darah di idung samo mulut la dak katik lagi. Tapi raso sakit bekas keno gebuk masih teraso.
"Ngapo biso salahtu Man. Cubo awak ceritoke samo ibuk."
"Cak ini Buk ceritonyo. Akutu kan dikongkon ayah beli rokok samsu di warung. Cepet kato ayah. Becepetla aku. Sudah kubayar langsung kuem bek bae rokoktu. Sampe rumah ay ah marah. Ngapo salah beli rokok. Aku mintak maaf. Aku nak nuker lagi rokoktu. Tapi ayah dak galak. Dah, langsung bae aku digebuk. Padohal aku sudah mintak maaf Buk."
Maryam marah.
"Dasar laki dak beguno. Kesel samo uwong, anak dilanjakke."
"Buk. Sulaiman mintak ayah samo ibuk jangan begocoh ye."
"Idak Nak. Tenang bae awak."
"Bukan apo-apo Mak. Malu dijingok tetanggo ..."
"Yo iyo. Ibuk taula. Pokoknyo seka rang istirahatla dulu. Supayo aman awak kunci pintu kamar awakni dari dalem."
"Baik Buk."
"Ibuk nak metu duken. "
"Yo yo Buk."
Tidak ada komentar:
Posting Komentar